تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 325

مساهمون:

ص٣٢٥

ترجمه :

به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر هنگامى كه منافقان نزد تو مىآيند مىگويند ما شهادت مىدهيم كه حتما تو رسول خدايى - خداوند مىداند كه تو قطعا رسول او هستى - ولى خداوند شهادت مىدهد كه منافقان دروغگويند . ( 1 ) آنها سوگندهايشان را سپر ساخته‌اند تا مردم را از راه خدا باز دارند ، آنها كارهاى بسيار بدى انجام مىدهند . ( 2 ) اين بدان خاطر است كه آنها نخست ايمان آوردند سپس كافر شدند ، لذا بر دلهاى آنها مهر نهاده شده ، و حقيقت را درك نمىكنند . ( 3 ) هنگامى كه آنها را مىبينى جسم و قيافهء آنان تو را در شگفتى فرو مىبرد ، و اگر سخن بگويند به سخنانشان گوش فرا مىدهى ، امّا گويى چوبهاى خشكى هستند كه بر ديوار تكيه داده شده ، هر فريادى از هر جا بلند شود بر ضدّ خود مىپندارند ، آنها دشمنان واقعى تو هستند از آنان بر حذر باش ، خداوند آنها را بكشد چگونه از حق منحرف مىشوند ؟ ! ( 4 ) هنگامى كه به آنها گفته شود بياييد تا رسول خدا براى شما استغفار كند سرهاى خود را ( از روى استهزا و كبر و غرور ) تكان مىدهند ، و آنها را مىبينى كه از سخنان تو اعراض كرده و تكبّر مىورزند . ( 5 ) براى آنها تفاوت نمىكند خواه برايشان استغفار كنى يا نكنى ، هرگز خداوند آنها را نمىبخشد ، زيرا خداوند قوم فاسق را هدايت نمىكند . ( 6 )