بازگو كرده وارد مىكند . ( 6 )
تفسير :
أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ
؛ خداوند اعمال كافران از قبيل صلهء رحم ، مهمان نوازى ، رعايت حقوق همسايگان و مانند آنها را كه از كرامتهاى اخلاقى مىشمارند و مىپندارند به حالشان سودمند و موجب تقرّب به خداست ( چنان ) نابود كرده و از بين مىبرد كه گويى هرگز آن اعمال را انجام ندادهاند .
بعضى گفتهاند اين آيه دربارهء آن ده نفرى نازل شده كه هر كدام آنها يك روز لشگر اسلام را در جنگ بدر اطعام كردند .
بعضى گفتهاند اين آيه شامل تمام كسانى مىشود كه از وارد شدن در اين اسلام روى گردانده يا ديگران را از ورود به آن منع كردهاند و حقيقت « اضلّ » يعنى اعمالشان را ضايع كرده و كسى آنها را نمىپذيرد و بر آن پاداش نمىدهد مانند شترى كه گم و ضايع شده و نگهبانى نداشته باشد .
وَ آمَنُوا بِما نُزِّلَ عَلى مُحَمَّدٍ
؛ ايمان در اين آيه به قرآن اختصاص يافته كه بر پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله نازل شده و گروهى به آن ايمان آوردهاند و دليل اين كه ايمان به حضرت محمد صلّى اللَّه عليه و آله را از ميان آنچه ايمان آوردن به آن واجب است جداگانه بيان كرده و ايمان به او را اختصاصا خاطرنشان ساخته تعظيم و تشريف آن حضرت بوده تا اعلان كند كه ايمان به خدا و انبياء و كتب آسمانى آنها كافى نيست و كامل شدن ايمان فقط در ايمان آوردن به پيامبر خاتم صلّى اللَّه عليه و آله است و با جمله معترضهء
وَ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ
، بر روى ايمان به محمّد صلّى اللَّه عليه و آله تأكيد فرموده است .
بعضى گفتهاند معناى آيه اين است كه دين محمد صلّى اللَّه عليه و آله حق است چون ناسخ ديگر اديان است و خودش نسخ نمىشود .
وَ أَصْلَحَ بالَهُمْ
؛ يعنى خدا حال و كار آنها را اصلاح مىكند به اين كه آنان را در دنيا بر دشمنانشان پيروز و در آخرت وارد بهشت مىسازد .