ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ
؛ آن ايمان و جهاد از جانها و اموالتان برايتان بهتر است ، و معناى آيه اين است كه اگر بدانيد ايمان و جهاد برايتان بهتر است در اين صورت براى شما بهتر خواهد بود چرا كه اگر آن را بدانيد ايمان و جهاد را بيش از جانها و اموالتان دوست مىداريد و در نتيجه رستگار مىشويد .
وَ أُخْرى تُحِبُّونَها
؛ يعنى براى شما علاوه بر اين نعمت بزرگ مغفرت و پاداش و نعمتهاى بهشت نعمت دنيوى ديگرى است كه در نزد شما محبوب است سپس آن نعمت را به آيه نصر تفسير فرموده است .
نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ
، منظور از نصر كه در آيهء قبل از آن به
( أُخْرى تُحِبُّونَها )
تعبير شده فتح مكّه است ، بعضى گفتهاند : فتح ايران و روم و ديگر فتوحات اسلامى به طور عام مراد است .
در كلمهء « تحبّونها » نوعى توبيخ بر دوست داشتن دنياست .
وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ
؛ عطف بر « تؤمنون » است چرا كه به معناى امر است و گويى فرموده است : آمنوا و جاهدوا يثبكم اللَّه و ينصركم ، ايمان بياوريد و جهاد كنيد تا خدا به شما پاداش داده و ياريتان كند و اى پيامبر خدا مؤمنان را به آن بشارت بده .
كُونُوا أَنْصارَ اللَّهِ
؛ « انصار اللَّه » به صورت اضافه و با تنوين ( انصارا للَّه ) قرائت شده يعنى شما ياوران خدا باشيد همانطور كه حواريان ياوران عيسى عليه السّلام بودند آن گاه كه به آنان گفت : من أنصارى الى اللَّه ؟ يعنى ياوران من كه به نصرت خدا روى آورند و در يارى خدا همراه من باشند كيانند ؟ حواريان گفتند : نحن انصار اللَّه يعنى ما كسانى هستيم كه خدا را يارى مىكنيم بنا بر اين اضافه شدن انصارى بر خلاف اضافه شدن انصار اللَّه است و درست نيست كه معنايش من ينصرنى مع اللَّه باشد ، چه كسى همراه من خدا را يارى مىكند ، زيرا جواب مطابق با سؤال نيست .
فَآمَنَتْ طائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ
؛ گروهى از بنى اسرائيل به عيسى ايمان آورده و گروهى كافر شدند پس مؤمنان آنها را عليه كافرانشان يارى كرديم و بر آنان غالب