ياورى براى او نيست ، و چنين كسان در گمراهى آشكارند . ( 32 )
آيا آنها نمىدانند خداوندى كه آسمانها و زمين را آفريده ، و از آفرينش آنها ناتوان نشده قادر است مردگان را زنده كند ؟ آرى او بر هر چيز تواناست . ( 33 )
روزى را به يادآور كه كافران را بر آتش عرضه مىدارند ( و به آنها گفته مىشود ) آيا اين حق نيست ؟ مىگويند : آرى ، به پروردگار ما سوگند ( كه حق است و در اين هنگام ) مىگويد : پس عذاب را به خاطر كفرتان بچشيد ! ( 34 )
بنا بر اين صبر كن آن گونه كه پيامبران اولو العزم شكيبايى كردند و براى ( عذاب ) آنها شتاب مكن ، هنگامى كه وعدههايى را كه به آنها داده شد مىبينند احساس مىكنند كه گويى فقط ساعتى از يك روز در دنيا توقف داشتند ، اين ابلاغى است براى همگان ، آيا جز قوم فاسق هلاك مىشوند ؟ . ( 35 )
تفسير :
وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَيْكَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ
؛ چند نفر از طايفهء جنّ را از شهرهاى خودشان با توفيق و لطف به تو مهربان ساختيم تا نزد تو آمدند ، نفر كه جمع آن انفار است به كمتر از ده فرد مىگويند از ابن عباس روايت شده كه آنها را از استراق سمع در آسمانها به وسيلهء تير شهاب به سوى تو متوجّه ساختيم و گفتند آنچه در آسمان روى داده به خاطر حادثهاى است كه در زمين اتفاق افتاده پس در زمين گردش كردند تا در سفرى كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله به قصد عكاظ مىرفت و در بطن نخله [ نام محلى است ] در حال خواندن نماز صبح بود خدمت پيامبر رسيدند و آيات قرآن را شنيدند و به چگونگى نمازگزاردن پيامبر نگريستند ؛ در ضمير حضروه دو احتمال هست يكى اين كه به قرآن برگردد ، دوم به رسول خدا برگردد .
قالُوا يا قَوْمَنا إِنَّا سَمِعْنا . . .
؛ بعضى از جنّها به بعضى گفتند سكوت كنيد و گوش بدهيد و چون پيامبر از تلاوت قرآن فراغت يافت جنّها به سوى قوم خود بازگشتند در حالى كه آنها را در صورت ايمان نياوردن ، از عذاب الهى مىترساندند ، و جنّها به