ترجمه :
ما قرآن را براى يادآورى آسان ساختيم آيا كسى هست كه متذكّر شود ؟ ( 32 )
قوم لوط انذارهاى ( پى در پى پيامبرشان را ) تكذيب كردند . ( 33 )
ما بر آنها تندبادى كه ريگها را به حركت در مىآورد فرستاديم ( و همه را هلاك كرديم ) جز خاندان لوط را كه سحرگاهان نجاتشان داديم . ( 34 )
اين نعمتى بود از ناحيهء ما ، اين گونه كسى را كه شكرگزار است پاداش مىدهيم . ( 35 )
او آنها را در مورد مجازات ما انذار كرد ، ولى آنها اصرار بر مجادله و القاى شك داشتند . ( 36 )
آنها از لوط خواستند ميهمانانش را در اختيار آنها بگذارد ! ، ولى ما چشمانشان را نابينا و محو كرديم ( و گفتيم ) بچشيد عذاب و انذارهاى مرا . ( 37 )
سرانجام صبحگاهان در اوّل روز عذابى مستمرّ و ثابت به سراغشان آمد . ( 38 )
( و گفتيم ) اكنون بچشيد عذاب و انذارهاى مرا . ( 39 )
ما قرآن را براى يادآورى آسان كرديم آيا كسى هست كه متذكّر شود ؟ ( 40 )
انذارها و هشدارها ( يكى پس از ديگرى ) براى آل فرعون آمد . ( 41 )
امّا آنها همهء آيات ما را تكذيب كردند ، و ما آنها را به قهر و اقتدار خود سخت مؤاخذه كرديم . ( 42 )
تفسير :
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً
؛ بر آنها بادى فرستاديم كه با سنگريزه آنها را سنگباران كند .
نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ
؛ لوط و دخترانش را در هنگام سحر از عذابى كه به قومش رسيد نجات داديم و سحر يك ششم آخر شب است و چون سحر نكره است منصرف به كار رفته مىگويى : لقيته سحرا ، او را در سحر ملاقات كردم و مقصودت سحر همان روز است .
نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا
؛ مفعول له و به معناى « إنعاما » است .