ما تنها بر اين مرد وحى نازل شده ؟ نه ، او آدم بسيار دروغگوى هوسبازى است . ( 25 )
ولى فردا مىفهمند چه كسى دروغگوى هوسباز است . ( 26 )
ما « ناقه » را براى آزمايش آنها مىفرستيم ، در انتظار پايان كار آنها باش و صبر كن . ( 27 )
و به آنها خبر ده كه آب ( قريه ) بايد در ميان آنها تقسيم شود ( يك روز سهم ناقه و يك روز براى آنها ) و هر يك در نوبت خود بايد حاضر شوند . ( 28 )
آنها يكى از ياران خود را صدا زدند ، او به سراغ اين كار آمد و ( ناقه را ) پى كرد . ( 29 )
( اكنون بنگريد ) عذاب و انذارهاى من چگونه بود ؟ ! ( 30 )
ما فقط يك صيحه ( صاعقه عظيم ) بر آنها فرستاديم و به دنبال آن همگى به صورت گياه خشكى در آمدند كه صاحب چهارپايان در آغل جمعآورى مىكند . ( 31 )
تفسير :
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ
؛ يعنى ما قرآن را براى حفظ كردن آسان قرار داديم و هر كس را كه قصد حفظ آن كند كمكش مىكنيم تا به ظاهر آن را قرائت كند .
فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
؛ يعنى آيا كسى هست كه طالب حفظ قرآن باشد تا كمك شود ، يا ما قرآن را مهيّا كرديم براى ذكر از يسّر ناقته للسّفر ، هر گاه آن را آمادهء كوچ سازد شاعر گويد :
و قمت اليه باللّجام ميسّرا * هنالك يجزينى الّذى كنت اصنع « 1 »
روايت شده كه ظاهرا جز قرآن هيچ يك از كتابهاى خدا كه نازل شده تمامش قرائت نمىشده است گفته شده : معناى جمله اين است كه قرآن را براى پندگيرى
هامش
( 1 ) - بپاخاستم و به طرف اسب رفتم در حالى كه با لگام زدن او را براى جنگ آماده مىكردم و اگر لگام نبود رام نمىشد و در آنجا يعنى ميدان جنگ پاداش شيرى كه به اسب دادم به من خواهد داد . شعر ، از اعرج خارجى است و پيش از اين بيت ، سه بيت دارد كه در تفسير كشاف ، ج 4 ، ص 439 ، در ذيل تفسير آيه 17 ، آمده است و در ترجمه ، توجّه به ابيات قبل ضرورى بوده است - م .