تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 122

مساهمون:

ص١٢٢

ترجمه :

به نام خداوند بخشندهء بخشايشگر ، سوگند به بادهايى كه ابرها را به حركت در مىآورند ( و گرد و غبار و بذرهاى گياهان را ) . ( 1 ) و سپس سوگند به ابرهايى كه بار سنگينى ( از باران ) با خود حمل مىكنند . ( 2 ) و سپس سوگند به كشتيهايى كه به آسانى در حركت مىآيند . ( 3 ) و سوگند به فرشتگانى كه كارها را تقسيم مىكنند . ( 4 ) ( آرى سوگند به همهء اينها ) كه آنچه به شما وعده داده شده است قطعا راست است . ( 5 ) و بدون شك جزاى اعمال واقع شدنى است . ( 6 ) قسم به آسمان كه داراى راهها و ستارگان زيباست . ( 7 ) كه شما در گفتارى مختلف و گوناگون هستيد . ( 8 ) كسانى از ايمان به آن ( روز جزا ) منحرف مىشوند كه از قبول حق سرباز مىزنند . ( 9 ) كشته شوند دروغگويان ( مرگ بر آنها ! ) . ( 10 ) همانها كه در جهل و غفلت فرو رفته‌اند . ( 11 ) و پيوسته سؤال مىكنند روز جزا چه موقع است ؟ ( 12 ) ( آرى ) همان روزى است كه آنها را بر آتش مىسوزانند . ( 13 ) بچشيد عذاب خود را ، اين همان چيزى است كه دربارهء آن عجله داشتيد ! . ( 14 )

تفسير :

وَ الذَّارِياتِ
؛ بادهاست زيرا خاك و ديگر چيزها را در هوا مىپراكند چنان كه گفته مىشود : تذروه الرّياح ، بادها آن را به هوا مىبرند و به صورت ادغام « تاء » در « ذال » نيز قرائت شده است .
فَالْحامِلاتِ وِقْراً
؛ ابرهايى كه باران به همراه دارد .