هم شگفتى از خداوند است كه آشكار شد كه آنها از آوردن سورهاى بلكه آيهاى مانند قرآن ، عاجز و ناتوان بودند . سپس از انكار ، به اثبات توجّه مىكند و مىفرمايد :
هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ
؛ قرآن حقّى است از طرف پروردگارت .
لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ
؛ مقصود از قومى كه انذار كنندهاى براى آنها نيامده است ، قريش هستند ، زيرا قبل از پيغمبر ما صلّى اللَّه عليه و آله براى آنها پيامبر و رسولى نيامده بود .
لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ
؛ لفظ « لعلّ » كه به معناى ترجّى و اميد است ، بطور استعاره براى اراده و خواستن به كار برده شده است .
ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا شَفِيعٍ
؛ اين عبارت داراى دو معناست ، يكى آن كه اگر شما رضايت خدا را از دست بدهيد و او را اطاعت نكنيد براى خودتان ياورى كه شما را يارى كند و شفيعى كه شما را شفاعت كند ، نمىيابيد . ديگرى آن كه خداى سبحان ولىّ شماست ، آن خدايى كه متولّى كارهاى شما و شفيع شماست ، يعنى شما را يارى مىكند و كلمهء شفيع مجازا به معناى يارى كننده است ، زيرا شفيع ، مشفوع له را ( كسى كه از او شفاعت مىشود ) يارى مىكند .
يُدَبِّرُ الْأَمْرَ
؛ مقصود از امر ، امر وحى است و خداوند وحى را به وسيلهء جبرئيل از آسمان به زمين مىفرستد ، سپس آنچه از وحى قبول شده يا ردّ شده با جبرئيل به سوى خدا بر مىگردد و اين در مدّتى است كه در حقيقت هزار سال است ، يعنى مسافت نزول وحى و صعود آن جمعا به اندازهء مسير هزار سال است زيرا ميان زمين و آسمان مسافت پانصد سال است و اين نزول و صعود به اندازهء يك روز از روزهاى شماست . بنا بر اين جبرئيل مسيرى را كه پيش افراد انسانى ، هزار سال است ، در يك روزى طىّ مىكند .
برخى از مفسّران گويند معنا اين است كه تمام امور دنيا را از آسمان به زمين ، در مدّت هزار سال كه يك روز از « ايّام اللَّه » است اداره و تدبير مىكند .