« لِيَجْزِيَ قَوْماً »
به معناى ليجزى الجزاء قوما نيز قرائت شده يعنى تا قومى را پاداش دهد .
وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
؛ منظور روزيهايى است كه خدا برايشان پاك و حلال قرار داده است .
وَ فَضَّلْناهُمْ عَلَى الْعالَمِينَ
؛ به اين دليل كه پيامبران زيادى از ميان آنان برگزيده شدهاند آنها را بر جهانيان برترى دادهايم .
وَ آتَيْناهُمْ بَيِّناتٍ مِنَ الْأَمْرِ فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ . . .
؛ يعنى به آن پيامبران معجزاتى مربوط به كار دين داديم .
فما اختلفوا فيه يعنى در ميان آنها در دين اختلافى روى نداد .
إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ
؛ مگر پس از اين كه موجبات رفع اختلاف كه علم است به آنان رسيد و تنها عامل اختلافشان دشمنى و حسدى بود كه در ميان آنها پديد آمد .
ثُمَّ جَعَلْناكَ عَلى شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْها وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ
؛ يعنى آن گاه تو را در كار دين در راهى قرار داديم و از آن راه ثابت خود با دليل و معجزات پيروى كن و از هواى نفسانى قوم نادانت كه از حقيقت آگاه نيستند پيروى مكن .
اصل شريعت از شريعه و به معناى راه ( رسيدن به ) آب است .
إِنَّهُمْ لَنْ يُغْنُوا عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً
؛ يعنى اگر از خواستههاى نفسانى آنها پيروى كنى تو را بىنياز نمىكنند .
هذا بَصائِرُ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
يعنى خداوند نشانههاى دين و شرايع موجود در قرآن را به منزله بينشى قرار داده كه در دلهاست چنان كه آن را روح و زندگى قرار داده و اين قرآن هدايتگر مردم و رحمتى از سوى خداست .