اقوام ديگرى قرار داديم . ( 28 )
نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و نه به آنها مهلتى داده شد . ( 29 )
ما بنى اسرائيل را از عذاب ذلّتبار رهايى بخشيديم . ( 30 )
از فرعون كه مردى متكبّر و از اسرافكاران بود . ( 31 )
ما آنها را با علم خويش بر جهانيان برگزيديم و برترى داديم . ( 32 )
و آياتى ( از قدرت خويش ) به آنها داديم كه آزمايش آشكارى در آن بود ( ولى آنها كفران كردند و مجازات شدند ) . ( 33 )
تفسير :
فَدَعا رَبَّهُ أَنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ
؛ مجرمون ؛ به معناى مشركون است يعنى اين گروه ايمان نمىآورند .
« فَأَسْرِ بِعِبادِي »
دو قول است : يكى اين كه پس از ( فاء ) ماده قول در تقدير گرفته شود و در اصل فقال اسر ؛ بوده است . دوم اين كه « اسر » جواب شرطى باشد كه حذف شده مانند : ان كان الامر كما تقول فاسر بعبادى ، اگر مطلب چنان است كه تو مىگويى پس بندگان مرا ( شبانه ) حركت بده .
وَ اتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْواً
؛ در معناى كلمه « رهوا » دو قول است يكى آرام و ساده راه رفتن است اعشى مىگويد :
يمشين رهوا فلا الاعجاز خاذلة * و لا الصدور على الاعجاز تتّكل « 1 »
منظور « رهوا » است كه به معناى آرام و ساده راه رفتن است كه چون موسى عليه السلام خواست از دريا بگذرد قصد كرد كه عصاى خود را بر دريا بزند تا بهم متصل شود چنان كه در آغاز عصا را زد و شكافته شد پس خداوند سبحان به اوامر كرد كه دريا را آرام و به حال خود بگذارد و راه خشك باشد تا فرعون و پيروانش به آن درآيند و غرق شوند .
هامش
( 1 ) - اين زنها ساده و آهسته راه مىروند بطورى كه نه سر و سينهشان به جلو خميده است تا برجستگى پشت سرشان ديده شود و نه گردن كشيده كه سينه هايشان بر پشت آنها تكيه كند .