لَهُمْ ما يَشاؤُنَ
؛ هر چه بخواهند در اختيارشان مىگذارند .
عِنْدَ رَبِّهِمْ
بنا بر ظرف بودن منصوب است نه اين كه يشاءون آن را نصب داده باشد .
ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ
؛ آن ثواب و پاداش هميشگى لطف بزرگى از سوى پروردگار است و شايسته است به آن پاداش كبير گفته شود .
ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ
؛ آن پاداش همان است كه خدا به بندگانش نويد مىدهد و حرف جرّ حذف شده [ در اصل يبشر اللَّه به عباده ] بوده چنان كه در ، و اختار موسى قومه احرف جر من حذف شده و سپس ضمير كه به موصول بر مىگردد حذف شده است يعنى و ذلك التبشير الذى يبشر اللَّه به الخ و آن بشارتى است كه خدا بندگان مومن و رستگار خود را به آن نويد مىدهد تا در دنيا به آن مژده داده شوند فعل « يبشر » هم از باب تفعيل قرائت شده و هم از باب افعال ، روايت شده كه مشركان در ميان خودشان مىگفتند محمد را مىبينيد از مردم مىخواهد كه مزد رسالتش را بدهند پس آيه
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ
نازل شد . يعنى در برابر تبليغ رسالت چيزى از شما نمىخواهم .
أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
؛ الا المودّة مىتواند استثناى متصل باشد به اين معنى كه جز دوستى خويشاوندان مزد ديگرى نمىخواهم و اين در واقع مزدى نبود چرا كه خويشاوندان پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله خويشان خودشان بودند و پيوند و دوستى با آنها به مقتضاى مروت بر آنان لازم بود و مىتواند مستثناى منقطع باشد به اين معنى كه هرگز از شما مزدى نمىخواهم ولى از شما مىخواهم كه خويشاوندان و عترتم را دوست بداريد و با احترام به آنها حرمت مرا نگاه داريد و معناى
« فِي الْقُرْبى »
اين است كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله خويشاوندان خود را محلّ و مقرّ دوستى قرار داده است چنان كه مىگويى لى فى آل فلان مودّة ولى فيهم حبّ شديد ، و مقصودت اين است كه آنها را دوست دارى و آنان محل محبت و دوستى تو مىباشند ، « فى » در
« فِي الْقُرْبى »