اين است كه باد مژده دهندهء باران و چشاندن رحمت است و منظور همان بارندگى است كه پيامد آن فراوانى و بهبود محصولات كشاورزى است و نيز لطافت هوا و فايدههاى ديگرى است كه با ورزيدن باد ايجاد مىشود .
وَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ
؛ و يكى ديگر از هدفها و فايدههاى باد اين است كه هنگام وزيدن ، كشتىها را در دريا به حركت مىآورد . و به سبب اين كه وزيدن باد هميشه موافق كشتى نيست عبارت « بأمره » زياد شده است [ مقصود اين است كه باد موافق ، به امر خدا مىوزد ] .
وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ
؛ مراد اين است كه از فضل خدا در تجارت دريا ، سود و بهره بجوييد و روزى به دست آوريد .
وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
؛ و شايد شما اين نعمتهايى را كه در باد است ، شكر كنيد . در عبارت « و ليذيقكم » دو صورت است : يكى آن كه متعلّق به فعل محذوف باشد كه در تقدير چنين است و ليذيقكم و ليكون كذا و كذا أرسلها . ديگرى آن كه عطف بر « مبشّرات » باشد و گويا فرموده است : ليبشركم و ليذيقكم .
وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ
؛ اين فراز از آيهء شريفه بيانگر عظمت مؤمنان و شأن و مقام والاى آنهاست ، زيرا خداوند مؤمنان را شايستهء آن دانسته است كه به آنها كمك و يارى و از آنها پشتيبانى كند .
فَيَبْسُطُهُ
؛ خدا يك بار ابرها را در پهنهء آسمان مىگستراند .
وَ يَجْعَلُهُ ، كِسَفاً
؛ و بار ديگر آنها را متفرّق و تكّه تكّه مىكند .
فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ
؛ و قطرههاى باران را مىنگرى كه از ميان ابرها ، در هر دو حالت ، خارج مىشود .
مقصود از واژهء « سماء » جهت و طرف بالاست . هم چنان كه در اين آيه مىفرمايد :
وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ
؛ « شاخهء آن در سمت بالاست » ( ابراهيم / 24 ) .
فَإِذا أَصابَ بِهِ
؛ مقصود از رسيدن باران به بندگان ، رسيدن آن به سرزمينها و