است به شما خواهد رسيد و بىگمان خداوند هيچ اسرافكار و دروغگويى را هدايت نمىكند . ( 28 )
اى قوم ، امروز فرمانروايى از آن شماست و در اين سرزمين پيروزيد . اگر عذاب خدا بر سر ما آيد چه كسى ما را يارى خواهد كرد ؟ فرعون گفت : من شما را جز آنچه رأى دادهام ( قتل موسى ) راهى ننمايم و جز به راه صواب راهنمايى نكنم . ( 29 )
آن مرد با ايمان گفت : اى قوم ، من بر شما از آنچه بر سر مردمان ديگر آمده است ، بيمناكم . ( 30 )
همانند روزگار ناگوار قوم نوح ، عاد ، ثمود ، و كسانى كه بعد از آنها بودند [ و همه به كيفر كفر هلاك شدند ] و خداوند براى بندگانش خواستار ستم نيست . ( 31 )
اى قوم ، من بر شما از روزى كه مردم يكديگر را به فرياد مىخوانند [ و فريادشان به جايى نمىرسد ] بيمناكم . ( 32 )
همان روزى كه رو مىگردانيد و فرار مىكنيد و هيچ كس شما را از عذاب خدا نگاه نمىدارد و هر كس را كه خدا گمراه كند هيچ راهنمايى ندارد . ( 33 )
پيش از اين يوسف با دلايل روشن ( به پيامبرى ) براى شما آمد ولى شما از آنچه آورده بود در ترديد بوديد تا زمانى كه از دنيا رفت گفتيد :
هرگز خداوند پس از او پيامبرى نخواهد فرستاد . خداوند افراد مسرف و ترديد كننده را اين گونه گمراه مىسازد . ( 34 )
تفسير :
وَ قالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ
؛ عبارت
« مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ »
يا صفت براى « رجل » است و يا صله براى « يكتم » است در اصل : يكتم ايمانه من آل فرعون ، بوده است . نام او حبيب ، يا خربيل ، يا خزبيل ، بوده است ( نام او « حزقيل » نيز گفته شده است ) .
أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ
؛ عبارت
« أَنْ يَقُولَ »
در اصل : لان يقول ، بوده است و مقصود اين است كه آيا مردى را به سبب اين كه سخن راستى به زبان مىآورد و مىگويد : خداى من خداى يكتاست مىخواهيد بكشيد ؟ با اين كه براى درستى و راستى گفتار خود دليلهاى روشنى از پيش كسى كه نسبت ربوبيت به او مىدهد آورده است و او تنها