فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ
؛ چرا و به چه سبب از توحيد به جانب شرك و از حق به سوى باطل برگشتيد ؟ بعضى گويند : مقصود اين است كه چگونه از اين دلايل واضح و روشنى كه براى شما بر توحيد اقامه شده است اعراض مىكنيد و برمىگرديد .
وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ
؛ اين عبارت در اصل و تقدير چنين بوده است : و إن يكذّبوك فتأسّ بتكذيب الرّسل من قبلك ؛ اگر تو را تكذيب كردند صبور باش كه پيامبران پيش از تو را هم تكذيب كردند . بنا بر اين عبارت
فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ
به جاى : فتأسّ ، آمده است ، زيرا با گفتن سبب از گفتن مسبّب بىنياز مىشويم ، يعنى با ذكر
فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ . . .
از بيان : فتأسّ ، بىنياز مىشويم .
كلمهء رسل ، به صورت نكره آمده است ، چون در تقدير و معنا اين بوده است كه پيامبرانى كه شمارهء آنها بسيار بود و داراى معجزهها و دليلها بودند . مورد تكذيب قرار گرفتند .
إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
؛ بدون ترديد وعدهء خداوند كه زنده شدن در روز قيامت و بهشت و جهنّم و پاداش و كيفر اعمال است ، حقّ و درست است .
فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا
؛ بنا بر اين زندگى دنيا شما را گول نزند و به لذّتهاى آن مغرور نشويد . زيرا آنها در اندك مدّتى نابود و تباه مىشوند .
وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ
؛ مقصود از كلمهء « غرور » يا شيطان است و يا دنيا و زينتهاى آن [ منظور اين است كه شيطان ، يا دنيا ، شما را نسبت به عفو و بخشش خداوند مغرور نكند . ]
[ سوره فاطر ( 35 ) : آيات 6 تا 10 ]
إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّما يَدْعُوا حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحابِ السَّعِيرِ ( 6 ) الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ ( 7 ) أَ فَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَصْنَعُونَ ( 8 ) وَ اللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَسُقْناهُ إِلى بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها كَذلِكَ النُّشُورُ ( 9 ) مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ وَ الَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَكْرُ أُولئِكَ هُوَ يَبُورُ ( 10 )