راست است و آن چپ و « من » براى ابتداى غايت است ، زيرا قطع ، از عضو مخالف عضو ديگر شروع شده است . جارّ و مجرور در محلّ حال است ، يعنى آنها را به حالت مختلف قطع مىكنم .
فِي جُذُوعِ النَّخْلِ
؛ در اين عبارت بدار آويخته شدن شخص ، بر شاخهء درخت خرما ، به قرار گرفتن هر چيز در جاى خودش تشبيه شده است و اين معناى فى مىباشد .
وَ لَتَعْلَمُنَّ أَيُّنا
؛ و آن گاه اى ساحران خواهيد دانست كه كدام يك از ما كيفر كننده تريم . در اين كه مقصود فرعون از عبارت چه كسانى است ، دو قول است :
1 - مراد خودش و موسى است به دليل جملهء
« آمَنْتُمْ لَهُ »
آيا به موسى ايمان آورديد ؟ زيرا معمولا هر گاه ايمان به لام متعدى شود براى غير خدا است . مثل :
يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ
، مىگرود به خدا و مىگرود به گروندگان . ( توبه / 61 ) 2 - خودش و خدا را اراده كرده ، يعنى اى ساحران خواهيد دانست كه كيفر من شديدتر است يا خدا .
قالُوا لَنْ نُؤْثِرَكَ
؛ ساحران گفتند : ما هرگز تو را بر معجزاتى كه بر ايمان ثابت شد ، و بر آن خدايى كه ما را آفريده است بر نمىگزينيم . بر طبق اين معنى جملهء
« وَ الَّذِي فَطَرَنا »
، عطف بر « ما جاءنا » است ولى بعضى گفتهاند ، به معناى قسم است ، يعنى سوگند به كسى كه ما را آفريد .
فَاقْضِ ما أَنْتَ قاضٍ
؛ پس آنچه از دستت بر مىآيد انجام ده يا هر حكمى كه مىخواهى صادر كن در هر صورت ما از ايمان خود دست بردار نيستيم .
« إِنَّما تَقْضِي »
: تو تنها در اين دنيا حاكم هستى ،
« هذِهِ الْحَياةَ الدُّنْيا »
اين عبارت ظرف و منصوب است .
وَ ما أَكْرَهْتَنا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ
؛ روايت شده است كه ساحران به فرعون گفتند :
موسى را در حالى كه به خواب رفته باشد و به ما نشان ده ، اين كار را انجام داد ، در اين