زمانى كه بر مادرت آنچه وحى كردنى بود وحى كرديم . ( 38 )
اين كه او را در صندوق بگذار و صندوق را به دريا افكن تا دريا او را به ساحل افكند تا دشمن من و دشمن او ، وى را بگيرد ، محبّت خويش را بر تو ارزانى داشتم تا اين كه تحت نظر من تربيت شوى . ( 39 )
وقتى كه خواهر تو مىرفت ، پس گفت آيا شما را به كسى راهنمايى كنم كه تكفّل امر او را بنمايد ، پس تو را به سوى مادرت برگردانديم تا چشمش روشن شود و اندوهناك نشود ، و زمانى كه شخصى را كشتى ، پس ما تو را از هم و غم نجات داديم و تو را آزموديم ، پس سالها ميان اهل مدين درنگ كردى و سپس اى موسى طبق آنچه مقرّر شده بود بدين وادى آمدى . ( 40 )
و براى خود تو را برگزيدم . ( 41 )
تو و برادرت آيات مرا ببريد و در رسانيدن پيغام من سستى نكنيد . ( 42 )
برويد به سوى فرعون كه او طغيان كرده است . ( 43 )
پس با او گفتار نرمى را بگوئيد به اميد اين كه بينديشيد يا بترسيد . ( 44 )
( موسى و هارون ) گفتند پروردگارا ما مىترسيم كه به عقوبت ما عجله كند يا ظلم و سركشى كند . ( 45 )
خداوند فرمود نترسيد كه من با شمايم مىشنوم و مىبينم . ( 46 )
پس پيش فرعون برويد و بگوييد ما دو فرستادهء پروردگار توايم ، پس بنى اسرائيل را با ما بفرست و آنان را شكنجه مكن كه ما براى تو از پروردگارمان علامت و نشانهاى آوردهايم ، درود بر كسى كه راه هدايت را پيروى كند . ( 47 )
به تحقيق بما وحى شده كه كيفر و عذاب براى كسى است كه ( حقايق را ) تكذيب و از آن پشت كند . ( 48 )
تفسير :
إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ
؛ به مادرت الهام كرديم آنچه الهام شدنى بود و آن الهام ، سبب نجات تو از كشته شدن بود ، يا به سوى او فرشتهاى فرستاديم چنان كه به سوى مريم فرستاديم .