إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ
، لفظ إلّا به معناى لكنّ براى استدراك است ، يعنى و لكن به خاطر رحمت خدا قرآن به تو القاء شد . و برخى گويند : اين عبارت بر معنا ، حمل مىشود و در تقدير چنين است : و ما ألقى إليك الكتاب إلا رحمة و كتاب به تو القا ( نازل ) نشد مگر از جهت رحمت و عنايت خداوند .
بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ
، پس از زمان فرود آمدن آيات خدا بر تو .
عبارت
فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ
و ما بعدش از باب تهييج و تحريك نسبت به مطالب قبلى است .
ابن عبّاس گفته است : بيشتر قرآن به شيوهء اين مثل معروف كه گويند : إياك أعنى فاسمعى يا جارة « 1 » . . . گفته شده است .
كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ
، هر چيزى فانى و نابود مىشود مگر ذات بارى تعالى و واژهء « وجه » به معناى ذات گفته شده است .
هامش
( 1 ) - به تو مىگويم امّا اى همسايه بايد تو بشنوى .