آن يابد ، و كسانى كه كار بد انجام دهند جز به همان اعمال بد مجازات نشوند ( 84 )
اى پيامبر بىگمان آن كس كه قرآن را بر تو نازل كرد تو را به جايگاهت ( مكّه ) باز مىگرداند ، بگو پروردگار من از همه بهتر مىداند چه كسى با هدايت آمده و چه كسى در گمراهى آشكار است ( 85 )
اى رسول تو هرگز اميد نداشتى كه اين كتاب آسمانى ( قرآن ) بر تو القاء و نازل شود ، جز آن كه لطف و رحمت پروردگارت چنين ايجاب كرد ، پس هرگز از كافران پشتيبانى مكن ( 86 )
زنهار تو را از آيات خداوند ، پس از آن كه بر تو نازل شد ، باز ندارند ، ( خلق را ) به سوى پروردگارت دعوت كن ، و از مشركان مباش ( 87 )
هرگز با خداى يكتا هيچ خدايى را مخوان كه جز او خدايى نيست و بدان كه همه چيز جز ذات پاك او فانى مىشود ، سلطنت از آن اوست و همه به سوى او باز مىگرديد . ( 88 )
تفسير :
تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ
، لفظ « تلك » براى عظمت و ارجمندى دار آخرت است ، يعنى آن سرايى كه خصوصيّت آن به تو رسيده است . خداوند مژدهء رسيدن به سراى سعادت را به ترك ارادهء علوّ و فساد ، مشروط كرده و نفرموده لا يعلون و لا يفسدون و منظور اين است كه نه تنها نبايد برترى جويى و فساد كنند بلكه ارادهء آن را هم نبايد داشته باشند ، هم چنان كه در اين آيه تهديد را به ركون و ميل ، مشروط كرده و مىفرمايد : و لا تركنوا إلى الّذين ظلموا ، « هرگز نبايد ميل به ستمكاران داشته باشيد » .
( هود / 113 ) از امير المؤمنين عليه السّلام روايت شده است كه فرمود :
إنّ الرّجل ليعجبه أن يكون شراك نعله أجود من شراك نعل صاحبه فيدخل تحتها . « 1 »
و از فضيل نقل است
هامش
( 1 ) - گاهى مرد از اين كه بند كفشش از بند كفش دوستش بهتر است خوشش مىآيد و همين باعث مىشود كه داخل در اين آيه شود .