ترجمه :
پروردگار تو هرگز مردم شهرها را هلاك نمىكرد مگر پس از آن كه در مركز آن رسولى بفرستد تا آيات ما را بر آنان بخواند و ما هرگز هيچ ديارى را ويران نكرديم مگر آن كه اهلش بيدادگر بودند ( 59 )
آنچه از نعمتهاى اين جهان كه به شما ارزانى شده متاع و زينت اين دنيا است و آنچه نزد خداست بهتر و پايدارتر است ، آيا انديشه نمىكنيد ( 60 )
آيا كسى كه ما به او وعدهء نيك بهشت داديم ، و البتّه به آن خواهد رسيد ، همانند كسى است كه تنها متاع زندگى دنيا را به او ارزانى داشتيم ، سپس روز قيامت ، تهى دست براى حساب ، احضار مىشود ( 61 )
و به يادآور روزى را كه خداوند آنها را ندا مىدهد و مىفرمايد : كجا هستند آن شريكانى كه براى من مىپنداشتيد ( 62 )
گروهى از پيشوايان كفر كه فرمان عذاب دربارهء آنها مسلّم شده است گويند : پروردگارا ما اين مردم را گمراه كرديم همان گونه كه خود گمراه بوديم ، اينك از آنها بيزارى مىجوييم ، آنها از روى عقيده ما را نمىپرستيدند ، بلكه هواى نفس خويش را پرستش مىكردند ( 63 )
به آنها گفته مىشود : آنان را كه شريك خدا مىپنداشتيد بخوانيد ، آنها مىخوانند ولى جوابى به آنها نمىدهند و چون عذاب الهى را مىبينند ، آرزو مىكنند اى كاش ، مانند مؤمنان ، هدايت يافته بودند ( 64 )
و به ياد آور روزى كه خداوند آنها را ندا مىدهد و مىفرمايد : چگونه به پيامبران پاسخ داديد ؟ ( 65 )
در اين هنگام همهء اخبار بر آنها پوشيده مىماند و از وحشت عذاب نمىتوانند از يكديگر سؤالى كنند . ( 66 )
تفسير :
وَ ما كانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّها رَسُولًا
، مقصود اين است كه از شيوهء پروردگار تو اين نيست كه مردمان ديارى را هلاك و نابود كند ، مگر اين كه در امّ القرى ، يعنى مكّه پيامبرى را براى آنها بفرستد و آن پيامبر خاتم الأنبياء محمّد صلّى اللَّه عليه و آله است .