گويند كه مراد شياطينند . پارهاى ديگر گويند كه مقصود از « شعراء » در آيهء شريفه ، شاعران مشرك هستند مانند : عبد اللَّه بن الزّبعرى ، ابو سفيان بن حارث بن عبد المطّلب ، أبو عزّه ، اميّة بن ابى الصّلت و ديگران كه ادّعا مىكردند آنچه را محمّد صلى اللَّه عليه و آله مىگويد ما هم مىتوانيم بگوييم و حضرت را هجو مىكردند و گروهى از اقوامشان به دور آنها جمع مىشدند و به اشعار و مزخرفات آنها گوش مىدادند .
فِي كُلِّ وادٍ يَهِيمُونَ
؛ عربها دربارهء كسانى كه در گفتار و بيان مطالب هدف ثابت و درستى ندارند و در هر وادى سرگردانند اين عبارت را مىگويند ؛ اين مثل براى كسانى است كه در سخن گفتن قيد و بندى ندارند ، از حدود حقّ و راستى تجاوز مىكنند ، بد را خوب و خوب را بد نشان مىدهند ، به پرهيزكاران و افراد متّقى نسبت كارهاى زشت مىدهند و به مردم تهمت ناروا مىزنند .
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا
؛ خداوند شاعران مؤمن را از حكم آيهء مذكور خارج و استثنا كرد و آنها شاعرانى هستند كه بيشتر به ياد خدا هستند و قرآن مىخوانند و بيشتر به عبادت مىپردازند تا به شعر گفتن . و هر گاه كه شعر هم بگويند اشعار آنها دربارهء توحيد و يگانگى خدا ، در پند و اندرز و آداب نيكو و ستايش پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و نيكان مؤمنان مىباشد و هجو آنها هم براى كمك به اسلام است و در جواب كسانى است كه مسلمانان را هجو كردهاند . از جملهء اين شاعران : عبد اللَّه بن رواحه و دو نفر كعب :
يكى كعب بن مالك و ديگرى كعب بن زهير و حسان بن ثابت است .
پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله به كعب بن مالك فرمود ؛ كافران را هجو كن - قسم به خدايى كه جان من در دست او است - اين هجو از تير براى آنها شديدتر است . و به حسان بن ثابت فرمود : آنها را مذمّت كن كه روح القدس با توست .
وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا
؛ اين فراز از آيه وعدهء عذابى شديد و تهديدى سخت است براى ستمكاران .
أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ
؛ اين عبارت به معناى منصرف ينصرفون است ، يعنى به چه