را ( كه در كشتى سوار نشده بودند ) غرق كرديم ( 120 )
در اين پيش آمدها نشانهء روشنى ( و آيهء عبرتى ) است امّا بيشتر آنها ايمان نياوردند ( 121 )
و پروردگار تو بسيار مقتدر و مهربان است . ( 122 )
تفسير :
لفظ « قوم » مؤنّث ( مجازى ) است زيرا « قويمة » مصغّر آن است .
أَخُوهُمْ
؛ « أخو » يعنى يك نفر از آنها مانند سخن عربها كه مىگويند : يا أخا بنى أسد « 1 » و مقصودشان يك نفر از بنى اسد است و مانند اين مورد است شعر حماسه كه گفته است .
لا يسألون أخاهم حين يندبهم * فى النّائبات على ما قال برهانا « 2 »
اخ در اين شعر به معناى يكى از افرادشان مىباشد .
رَسُولٌ أَمِينٌ
؛ معناى « امين » يا اين است كه در رسالت و دعوتش امين است ( دروغ ) نمىگويد و خيانتى نمىكند ) و يا ميان قومش به امانت مشهور است ، هم چنان كه حضرت محمّد صلى اللَّه عليه و آله در ميان قريش به اين صفت مشهور بود .
وَ أَطِيعُونِ
؛ مرا در ايمان و دعوت به يگانگى خدا پيروى كنيد .
وَ ما أَسْئَلُكُمْ
؛ براى رسالتم از شما مزدى نمىخواهم .
فَاتَّقُوا اللَّهَ
؛ از خدا بترسيد و مرا پيروى كنيد ، اين آيه ، براى اين كه در ذهن آنها تأثير بيشترى كند ، تكرار شده است . علاوه بر اين هر بار معلول علّتى جداگانه است بار اوّل به علّت امانت و درستى حضرت نوح بايست پيروى كنند و بار دوم به علّت اين كه مزد و پاداشى نمىخواست .
وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ
؛ فعل « اتّبعك » به صورت اتباعك كه جمع تابع يا جمع تبع
هامش
( 1 ) - اى برادر بنى اسد .
( 2 ) - هنگامى كه برادرشان آنان را در گرفتارى صدا زند ، هيچ دليلى بر اين امر از او نمىخواهند .