چه خودش نامحرم نيست امّا فرزندانش كه نامحرمند و همچنين است دايى .
وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ
؛ ذكر زينت بدون بيان موارد آن ، به خاطر مبالغهء در امر تستّر و پوشش است ، زيرا اين زينتها در جاهايى از بدن قرار دارد كه براى غير اشخاص مورد ذكر ، جايز نيست به آنها نگاه كنند .
امّا زينتهاى ظاهر كه گفتيم پوشاندش واجب نيست و در حفظ آن آسانگيرى شده به اين دليل است كه زنان را چارهاى از آن نيست ، بويژه در شهادت دادن و حضور در محكمهء دادخواهى .
وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ
؛ « خمر » جمع خمار به معناى مقنعه است و زنان ، مأمور شدهاند - كه آن را به سر و گردن خودشان بيندازند ، زيرا اگر باز باشد جلو گردنهايشان ديده مىشود . زنان عرب كارشان اين بود كه دامن مقنعهها را پشت سر مىانداختند و به اين سبب گلو و سينهشان پيدا بود ، به اين دليل خداوند امر فرمود كه آن را از جلو بيفكنند تا آنها را بپوشاند . جايز است كه مراد از « جيوب » سينهها باشد ، به اعتبار مجاورت ( چون قسمت جلو يقه نزديك سينه است ) چنان كه گفتهاند : « ناصح الجيب » ، يعنى راستگو و امين يا پاكدلى بدون غلّ و غش ، و مراد از زدن روسريها بر گريبانها كه بر زنان واجب مىباشد اين است روسريها را بر سر و گردن و سينههايشان قرار دهند تا آنها را بپوشانند چنان كه مىگويند : ضربت بيدى على الحائط : دستم را بر ديوار گذاشتم . « جيوبهن و بيوتا غير بيوتكم » ، با كسر « جيم » و « با » نيز خوانده شده است به مناسبت مجاورت با « ياء » .
أَوْ نِسائِهِنَّ
؛ يا زنان خودشان : مقصود از اين زنان كه زنان مسلمان مىتوانند بىپرده پيششان ظاهر شوند ، همان زنان با ايمان هستند و گرنه از زنان مشرك و كفّار بايد پرهيز كنند .
أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ
؛ از بردگانشان نيز لازم نيست خود را بپوشانند ، ابن عباس مىگويد ظاهر آن است كه منظور از : نسائهنّ و ما ملكت ايمانهنّ ، زنانى هستند كه در