نخواهيد شد . ( 65 )
در گذشته آيات من بر شما خوانده مىشد امّا شما پشت كرده و از آن اعراض مىكرديد . ( 66 )
در حالى كه متكبّرانه در پنهانى از آن بدگويى مىكرديد . ( 67 )
تفسير :
وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا
؛ كسانى كه آنچه از زكات و صدقه ( و حقوق مالى ) مىبخشند و يا تمام كارهاى نيكى كه انجام مىدهند و دلهايشان هراسناك است :
« وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ »
امام صادق عليه السّلام در تفسير اين آيه مىفرمايد : « مىترسند كه عملشان قبول نشود » « 1 » و نيز مىفرمايد : « آنچه مىبخشد در حال بيم و اميد مىبخشد » « 2 » ؛ از حسن بصرى نقل شده است : مؤمن احسان مىكند و بيمناك است امّا منافق ، بدى مىكند و خود را در امان مىبيند . « 3 » « انهم » در اصل : لانهم ، يا بأنهم بوده و حرف جرّ حذف شده است معناى عبارت اين است : از آن جا كه يقين دارند به سوى خدا بر مىگردند ، دلهايشان بيمناك است ، چون به كوتاهى نكردن در انجام وظيفه مطمئن نيستند .
أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ
؛ اينها اشخاصىاند كه از روى ميل و رغبت به سوى عبادات و طاعات مىشتابند .
وَ هُمْ لَها سابِقُونَ
؛ و همينها هستند كه براى كارهاى نيك مسابقه برقرار مىكنند ، يا در انجام دادن كارهاى نيك از مردم سبقت مىگيرند .
وَ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها
؛ و هيچ كسى را جز به مقدار توانايىاش تكليف
هامش
( 1 ) -
خائفة ان لا يقبل منهم .
( 2 ) -
يؤتى ما آتى و هو خائف راج .
( 3 ) - المؤمن جمع احسانا و شفقة و المنافق جمع اساءة و امنا . خلاصه اين كه مؤمن ، با اين كه تمام وظائفش را انجام مىدهند ، باز مىترسد كه مبادا قبول نشود ولى منافق با اين كه گناه بسيار مىكند شرمنده نيست گويى چنان تصوّر مىكند كه بهشت در اختيار او است .