گرامى داشته و مقرّب درگاه خودش قرار داده است .
لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ
؛ ( فرشتگان ) جز به امر خدا سخنى نمىگويند ، به فرمان او عمل كرده و از گفتارش پيروى مىكنند و چيزى نمىگويند مگر اين كه خدا بگويد . و گفتار آنها بر گفتار خدا پيشى نمىگيرد . همان گونه كه گفتار آنها تابع گفتار اوست ، كردارشان نيز بر طبق فرمان اوست ، يعنى كارهاى كه او فرمان نداده انجام نمىدهند و تمام آنچه انجام مىدهند و انجام نمىدهند از امور گذشته و آينده ، همه در ديدگاه خداوند است و علم او به آنچه انجام دادهاند و انجام مىدهند احاطه دارد .
وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى
؛ اينها جرأت شفاعت از هيچ كس را ندارند جز از آنانى كه دينشان مورد پسند خدا باشد يا اين كه خداوند شفاعت در مورد آنها را بپسندد و شايستهء شفاعتشان بداند ، و آنها فقط مؤمنانند .
وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ
؛ و با تمام اين مزايا اين فرشتگان پيوسته بيمناك و هراسانند كه مبادا در عبادتشان كوتاهى كرده باشند .
وَ مَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلهٌ
؛ در اين آيه خداوند ، به منظور زشت شمردن شرك ، كسانى از فرشتگان را كه بر فرض و از روى مثال ، شرك به خدا آورند تهديد به عذاب و كيفر جهنّم فرموده است . چنان كه در جاى ديگر مىفرمايد :
وَ لَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
« اگر فرضا اين پيامبران ( با آن همه مقام و موقعيّتى كه داشتند ) مشرك مىشدند تمام اعمالشان بر باد مىرفت » ( انعام / 88 ) .
« أَ وَ لَمْ يَرَ »
اين كلمه بدون « واو » به صورت « الم » نيز خوانده شده است .
كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما
؛ در معناى اين آيه سه احتمال گفته شده است :
1 - اين كه آسمان و زمين ( قبل از آن كه به صورت فعلى در آيند ) چنان به هم متّصل بودند كه ميانشان فضاى بازى وجود نداشت .
2 - اين بود كه آسمانها به هم پيوسته بود ، همچنين در ميان زمين خلل و فرج وجود نداشت ، پس خداوند همهء آنها را درهم شكافت ، و ميانشان فاصله ايجاد كرد .