مىكنيد نزد خود داريد ، كه همان هلاك ساختن من است ، ادا كنيد ، كما يقضى الرّجل غريمه : هم چنان كه انسان قرض خود را ادا مىكند .
و لا تنظرون ، مرا مهلت ندهيد .
فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ
؛ پس اگر از نصيحتهاى من و پيروى كردن از حق روبرگردانيد ، فما سألتكم من اجر : پس من براى اندرز دادن به شما از شما اجر و مزدى نمىخواهم و طمع به مال شما ندارم ، بنا بر اين چيزى كه باعث تنفّر شما از من باشد نزد من نيست .
إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ
؛ مزد من ، تنها بر خداست ، و آن ثوابى است كه خدا در آخرت به من خواهد داد .
وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
؛ مأمور شدهام ، از كسانى باشم كه تسليم فرمان خدايند ، و ياور آنان كه به سبب ياد دادن معارف دين ، اجر و مزدى طلب نمىكنند ، و مقصودشان رسيدن به دنيا نيست بلكه آن را وظيفهء دينى خود مىدانند .
فَكَذَّبُوهُ
؛ تكذيب او را به مرحلهء نهايى رساندند و تا آخرين مدّت درازى كه به تكذيب او مىپرداختند مثل همان روزهاى اول به اصرار خود باقى بودند .
فَنَجَّيْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ
؛ او را با كسانى كه با وى در كشتى بودند نجات داديم .
وَ جَعَلْناهُمْ خَلائِفَ
؛ و آنها را با زنده نگهداشتن ، جانشين كسانى قرار داديم كه به سبب غرق شدن از دنيا رفته بودند .
فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ
؛ اين عبارت حكايت از بزرگى كيفر و عقوبتى مىكند كه بر آنها وارد شد ، و تهديدى است براى تكذيب كنندگان پيامبر اسلام كه آنها نيز از چنين بلايى خلاصى ندارند .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 74 تا 78 ]
ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلاً إِلى قَوْمِهِمْ فَجاؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا بِما كَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ كَذلِكَ نَطْبَعُ عَلى قُلُوبِ الْمُعْتَدِينَ ( 74 ) ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى وَ هارُونَ إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلائِهِ بِآياتِنا فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ ( 75 ) فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا إِنَّ هذا لَسِحْرٌ مُبِينٌ ( 76 ) قالَ مُوسى أَ تَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَكُمْ أَ سِحْرٌ هذا وَ لا يُفْلِحُ السَّاحِرُونَ ( 77 ) قالُوا أَ جِئْتَنا لِتَلْفِتَنا عَمَّا وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا وَ تَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِياءُ فِي الْأَرْضِ وَ ما نَحْنُ لَكُما بِمُؤْمِنِينَ ( 78 )