ترجمه :
و غير از خدا چيزهايى را عبادت مىكنند كه هيچ سود و زيانى برايشان ندارد ، و مىگويند : اينها شفيعان ما نزد خدايند . بگو آيا خبر مىدهيد خداى را به چيزى كه در آسمانها و زمين علمى به آن ندارد ، او منزّه و بلند مرتبه است از آنچه برايش شريك مىآورند . ( 18 )
مردم در گذشته ، امّتى يگانه بودند ، سپس مختلف شدند و اگر فرمان پروردگار تو ، از پيش نگذشته بود ، حتما ميان آنها دربارهء چيزهايى كه اختلاف مىكنند ، داورى شده بود . ( 19 )
تفسير :
اهل طائف « لات » را مىپرستيدند ، و اهل مكّه عزّا ، و مناة ، و هبل ، و إساف و نائله را عبادت مىكردند ، و مىگفتند : اينها شفيعان ما نزد خدايند .
قُلْ أَ تُنَبِّئُونَ اللَّهَ
؛ آيا به خدا چيزى را خبر مىدهيد كه در آسمانها و زمين وجود ندارد همين كه مىگويند بتها نزد خداوند شفيع مىباشند ، خبر دادن از چيزى است كه براى خدا نامعلوم است ، وقتى چيزى براى خدايى كه با لذّات دانا و محيط به تمام دانستنيهاست ، معلوم نباشد ، پس چيزى نيست و وجود ندارد . اصولا « شيء » چيزى است كه تحت آگاهى در آيد ، و آنچه صحيح نباشد كه معلوم شود ، شىء نيست ، و شما در اين جا ، خبر از چيزى مىدهيد كه صحيح نيست كه به علم در آيد ، پس وجود ندارد .
فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ
؛ اين جمله تأكيد براى نفى است ، زيرا آنچه در آسمانها و زمين يافت نشود ، وجود ندارد .