ج : به موسى گفتيم از آنها بخواه كه تو را كمك كنند .
2 - خطاب به پيامبر اسلام باشد ، يعنى اى پيامبر از مؤمنان بنى اسرائيل مثل عبد اللَّه سلام و يارانش بپرس تا يقين و اطمينانت زياد شود ، بنا بر اين وجه ، جمله
إِذْ جاءَهُمْ
متعلّق به « آتينا » است و مىتوانيم آن را متعلق به اذكر محذوف بدانيم ، يعنى اى پيامبر به ياد آور وقتى را كه موسى نزد پدران اين مؤمنان آمد .
إِنِّي لَأَظُنُّكَ يا مُوسى مَسْحُوراً
؛ فرعون گفت اى موسى تو را چنان مىبينم كه سحر شدهاى و عقلت را از دست دادهاى .
قالَ لَقَدْ عَلِمْتَ
؛ موسى گفت اى فرعون ، تو خود مىدانى كه اين معجزات و آيات را كسى جز پروردگار آسمانها و زمين به منظور بصيرت و آگاهى نازل نكرده است ، امّا تو اهل لجاجت و عناد هستى . « بصائر » به معناى حجّتها و دليلهاى روش است .
بعضى « علمت » به صورت متكلّم خواندهاند يعنى من مسحور نيستم ، بلكه حقيقت را مىدانم .
وَ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يا فِرْعَوْنُ مَثْبُوراً
؛ در اين سخن موسى گمان خود را در مقابل گمان فرعون آورده و فرموده است ، اگر تو مرا سحر زده مىپندارى من نيز تو را هلاك شده مىدانم و گمان من از پندار تو درستتر است ، زيرا گمان من دليل روشنى دارد و آن اين است كه تو آنچه را مىدانى انكار كردهاى و عناد مىورزى .
فَأَرادَ أَنْ يَسْتَفِزَّهُمْ
؛ پس فرعون تصميم گرفت كه موسى و قومش را با خفت و خوارى از مصر خارج كند يا با كشتن ، آنها را از روى زمين بردارد ، ليكن ما ، فرعون و قومش را غرق كرديم و به اين طريق همهء آنها را از روى زمين برداشتيم و به بنى اسرائيل گفتيم : در سرزمين مصر ساكن شويد . «
فَإِذا جاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ
» پس هر گاه قيامت به پا شود همهء شما را بطور اجتماع و بهم آميخته حاضر مىسازيم و سپس ميانتان حكم مىكنيم . « لفيف » گروههايى از قبيلههاى مختلف .
وَ بِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ
؛ ما قرآن را نازل نساختيم مگر به حق و حكمت ، و