همان فعلى است كه «
وَعْدَ اللَّهِ
» را نصب داده و تقدير اين است : وعد اللَّه وعدا ابداء الخلق ثم اعادته ؛ خدا وعده داده است كه عالم را پس از آفرينش به فنا برگرداند .
بِالْقِسْطِ
؛ به معناى عدل و متعلق به « ليجزى » است : تا به عدل خود به آنها پاداش دهد ، و مزد آنها را به حدّ كافى ايفا كند ، يا اين كه به واسطهء عدل خود به آنها كه ايمان آورده و عمل صالح انجام دادهاند پاداش دهد ، زيرا شرك ، ظلم است . دليل بر اين معنا اين است كه در طرف مقابل مىگويد : بما كانوا يكفرون .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 5 تا 6 ]
هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً وَ قَدَّرَهُ مَنازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ ما خَلَقَ اللَّهُ ذلِكَ إِلاَّ بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 5 ) إِنَّ فِي اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَّقُونَ ( 6 )
ترجمه :
او كسى است كه خورشيد را درخشان و ماه را تابان قرار داد و براى آن ، منزلگاهها مقدّر كرد تا شمارهء سالها و حساب را بدانيد ، خداوند آن را جز به حق نيافريده و آيات خود را براى گروهى كه مىدانند شرح مىدهد . ( 5 )
به طور مسلّم ، در آمد و شد شب و روز و آنچه خداوند در آسمانها و زمين آفريده نشانههايى است براى آنها كه پرهيزكارند . ( 6 )
تفسير :
« ياء » در كلمه « ضياء » منقلب از « واو » است كه به دليل كسرهء ما قبل به ياء تبديل شده . « ضياء » به روشنايى گفته مىشود كه از نور ، قويتر است . « قدّره » براى قمر منازلى مقدر فرمود ، يعنى براى آن منازلى قرار داد . مىتوان گفت : در مسير آن