يُغاثُ النَّاسُ
؛ از غوث يا از غيث ، در مجهول گفته مىشود : « غيثت البلاد » موقعى كه سرزمينها را باران فرا بگيرد ، از همين قبيل است گفتار زن اعرابى : غثنا ما شئنا .
يَعْصِرُونَ
؛ انگور و كشمش را مىفشارند و از آن شراب مىسازند . « يعصرون » :
مجهول نيز خوانده شده ، از عصره : ( متعدّى ) : آن را نجات داد ، بعضى گفتهاند :
معنايش « يمطرون » است : بر آنها باران مىبارد .
حضرت يوسف در تعبير خود از خوابهاى عزيز مصر ، ماده گاوهاى چاق و خوشههاى سبز را ، به سالهاى فراوانى ، و گاوهاى لاغر و خوشههاى خشك را به سالهاى قحطى تعبير كرد ، و پس از تعبير خواب به آنها بشارت داد كه سال هشتم با بركت و فراوانى و بسيارى نعمت ، فرا مىرسد ، و آنچه يوسف بيان داشت علمى بود كه از ناحيهء خداوند به او وحى شده بود .
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 50 تا 52 ]
وَ قالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ فَلَمَّا جاءَهُ الرَّسُولُ قالَ ارْجِعْ إِلى رَبِّكَ فَسْئَلْهُ ما بالُ النِّسْوَةِ اللاَّتِي قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ إِنَّ رَبِّي بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌ ( 50 ) قالَ ما خَطْبُكُنَّ إِذْ راوَدْتُنَّ يُوسُفَ عَنْ نَفْسِهِ قُلْنَ حاشَ لِلَّهِ ما عَلِمْنا عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قالَتِ امْرَأَةُ الْعَزِيزِ الْآنَ حَصْحَصَ الْحَقُّ أَنَا راوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ وَ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ ( 51 ) ذلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّي لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي كَيْدَ الْخائِنِينَ ( 52 )
ترجمه :
عزيز مصر گفت : او را نزد من بياوريد ، اما وقتى كه فرستادهء او پيش يوسف آمد ، گفت : بسوى اربابت برگرد و از او بپرس : ماجراى زنانى كه دستهاى خود را بريدند چه بود ، زيرا پروردگار من به نيرنگ آنها آگاه است . ( 50 )
عزيز به زنها گفت : جريان كار شما