حكم خدا را بيان كرده است :
أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ، ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ
؛ خداوند امر كرده است كه جز او را نپرستيد ، و اين است دينى كه با دليل و برهان ثابت شده است .
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 41 تا 42 ]
يا صاحِبَيِ السِّجْنِ أَمَّا أَحَدُكُما فَيَسْقِي رَبَّهُ خَمْراً وَ أَمَّا الْآخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِهِ قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيانِ ( 41 ) وَ قالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ ناجٍ مِنْهُمَا اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ ذِكْرَ رَبِّهِ فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ ( 42 )
ترجمه :
اى دو رفيق زندانى من يكى از شما ساقى شراب براى صاحب خود خواهد بود ، و امّا ديگرى به دار آويخته مىشود و پرندگان از سر او مىخورند ، و اين امرى كه دربارهء آن از من نظر مىخواهيد ، قطعى و حتمى است . ( 41 )
و به يكى از آن دو نفر كه مىدانست رهايى مىيابد گفت : مرا نزد صاحبت يادآورى كن ولى شيطان ياد نزد صاحبش را از خاطر وى برد و در نتيجه يوسف چند سال در زندان باقى ماند . ( 42 )
تفسير :
أَمَّا أَحَدُكُما
؛ مراد شخص شرابى است ،
« فَيَسْقِي رَبَّهُ خَمْراً »
: به آقاى خود خمر مىنوشاند .
قُضِيَ الْأَمْرُ
؛ امرى قطعى و يقينى است ، نقل شده كه آنها بعد از بيان يوسف ، پشيمان شده و گفتند : هيچ در خواب نديدهايم ، امّا يوسف گفت اين امر واقع شدنى است خواه قبول كنيد يا نكنيد .