ترجمه :
ما موسى را با آيات خود و دليل روشنگر فرستاديم . ( 96 )
به سوى فرعون و اطرافيانش ، امّا آنها فرمان فرعون را پيروى كردند ، در حالى كه فرمان فرعون مايهء رشد و نجات نبود . ( 97 )
او در روز قيامت پيشاپيش پيروانش مىرود و آنها را داخل دوزخ مىسازد ، و چه بد آبشخورى را وارد مىشوند . ( 98 )
در اين جهان و روز رستاخيز ، لعنت را در پى دارند و چه بد پى آمدى به آنها داده مىشود . ( 99 )
اين از خبرهاى آباديهاست كه برايت بازگو مىكنيم كه بعضى ايستاده و برخى درو شدهاند . ( 100 )
ما به آنها ستم نكردهايم امّا آنان به خود ستم كردند ، و هنگامى كه امر پروردگارت فرا رسيد ، معبودهايى را كه غير از خداى مىخواندند از هيچ چيز آنها را بى نياز نساخت و جز هلاكت برايشان نيفزود . ( 101 )
و اين چنين است مجازات پروردگارت ، هر گاه كه ملّتهاى ستمگر را مجازات كند ، آرى مجازات او دردناك و سخت است . ( 102 )
براستى كه در اين نشانهاى است براى هر كس از عذاب آخرت بيم داشته ، و آن ، روزى است كه مردم در آن گرد مىآيند ، و آن ، روزى است كه همه در آن مشاهده مىشوند . ( 103 )
و ما آن را جز تا زمان محدودى به تأخير نمىاندازيم . ( 104 )
آن روز كه فرا رسيد كسى جز با اجازهء او سخن نمىگويد ، و از آنها گروهى ، بدبخت و گروهى خوشبختند . ( 105 )
تفسير :
بِآياتِنا
؛ با دليلها و معجزات . «
وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ
» : دليل روشنى كه هيچ ابهام و اشتباهى در آن نباشد . «
وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ
» : در كار فرعون هدايتى وجود ندارد بلكه تنها تاريكى و گمراهى است . «
يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ
» : چنان كه در دنيا پيشواى گمراهى آنان بود ، در قيامت نيز آنها را به سوى آتش مىبرد و آنها هم از پى او مىروند .
ممكن است كه مراد از : «
وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ
» ، اين باشد كه فرمان فرعون