حضرت لوط گفت : اى مردم : اينها دختران منند ، يعنى با اين دخترانم ازدواج كنيد .
توضيح اين كه قبل از نهى خداوند ، ازدواج دختران مسلمان با كفّار مانعى نداشت ، چنان كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله دو تا از دخترانش را به دو مرد كافر شوهر داد ، يكى را به عتبة بن ابى لهب و دومى را به ابى العاص بن ابى ربيع كه هنوز اسلام نياورده بودند « 1 » ولى بعضى گفتهاند : در ميان قوم لوط دو نفر آدم مؤمن بود . حضرت لوط آنها را براى ازدواج با دخترانش اراده كرده بود .
هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ
؛ اينها كه زنند از مردان حلالترند . «
فَاتَّقُوا اللَّهَ
» بنا بر اين از مخالفت فرمان خداى بپرهيزيد ، و در آميختن با ذكور را ترك كنيد .
وَ لا تُخْزُونِ
؛ مرا مفتضح و رسوا نكنيد ( از مادهء خزى ) يا ، مرا خجل و شرمسار نكنيد : ( از خزايه ) به معناى شرم و حياء .
فِي ضَيْفِي
؛ در حقّ مهمانانم ، چرا كه وقتى مهمان انسان يا همسايهاش خجل يا رسوا شود او خود نيز از اين امر رنج مىبرد ، و اين از بزرگوارى آدمى است .
أَ لَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ
؛ آيا يك مرد در ميان شما پيدا نمىشود كه راه هدايت را بگيرد و از اين كارهاى زشت دست بردارد ؟
قالُوا لَقَدْ عَلِمْتَ ما لَنا فِي بَناتِكَ مِنْ حَقٍّ
؛ ما به دختران تو حقى نداريم ، زيرا با آنها ازدواج نمىكنيم ، يا اين كه نيازى به آنها نداريم ، چون ميل و رغبتى به آميزش با زنان نداريم .
وَ إِنَّكَ لَتَعْلَمُ ما نُرِيدُ
؛ منظورشان آميزش با ذكور است .
هامش
( 1 ) - اولى نامش رقيه ، و دومى زينب بود . با خباثتى كه پيامبر از اين دو مرد نشان داشته ، به احتمال قوى اقدام حضرت به اين كار و تحمّل مشقّتها به منظور جمع قدرت براى پيشرفت اسلام بوده چنان كه سرانجام ابو العاص در مدينه مسلمان درستى شد - م . ( تصحيح استاد گرجى ، پاورقى 2 / 159 ) .