فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ
؛ ما در آينده شما را مسخره خواهيم كرد ، يعنى آن گاه كه در دنيا دچار غرقاب و در آخرت گرفتار عذاب شويد ، «
كَما تَسْخَرُونَ
» چنان كه حالا ما را مسخره مىكنيد .
مَنْ يَأْتِيهِ
؛ در محلّ نصب به فعل « تعلمون » است : به زودى كسى را كه عذاب به سويش آيد و او را به ذلّت و خوارى دچار كند خواهيد دانست ، منظور كيفر دنيوى است .
وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ
؛ و مانند سر رسيد قرض و حقّ ثابت ، عذاب جاودان برايش سر مىرسد و آن عذاب آخرت است . مىتوان گفت « من » استفهاميّه است و فعل « تعلمون » در او عمل نكرده است .
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 40 تا 43 ]
حَتَّى إِذا جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلاَّ مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَ مَنْ آمَنَ وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلاَّ قَلِيلٌ ( 40 ) وَ قالَ ارْكَبُوا فِيها بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 41 ) وَ هِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبالِ وَ نادى نُوحٌ ابْنَهُ وَ كانَ فِي مَعْزِلٍ يا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنا وَ لا تَكُنْ مَعَ الْكافِرِينَ ( 42 ) قالَ سَآوِي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْماءِ قالَ لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلاَّ مَنْ رَحِمَ وَ حالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ ( 43 )
ترجمه :
تا وقتى كه فرمان ما رسيد و تنور جوشيدن گرفت ، ما به نوح گفتيم : از هر جفتى ، يك زوج در كشتى حمل كن ، همچنين خاندانت