وَ أَنَا بَرِيءٌ
؛ و حال آن كه ثابت نشده و من از اين افتراء دورم .
مِمَّا تُجْرِمُونَ
؛ من از جرمى كه شما مرتكب مىشويد و مرا به افتراء زدن نسبت مىدهيد ، دورم ، پس دليلى براى اعراض كردن شما از من وجود ندارد .
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 36 تا 39 ]
وَ أُوحِيَ إِلى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلاَّ مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ ( 36 ) وَ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ ( 37 ) وَ يَصْنَعُ الْفُلْكَ وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَما تَسْخَرُونَ ( 38 ) فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذابٌ مُقِيمٌ ( 39 )
ترجمه :
به حضرت نوح وحى رسيد : كه از ميان قوم تو ، جز آنها كه ايمان آوردهاند ، ديگر كسى ايمان نخواهد آورد . بنا بر اين از كارهايى كه مرتكب مىشوند غمگين مباش . ( 36 )
كشتى را تحت نظارت ما ، و بر طبق وحى ما ، بساز ، و دربارهء آنهايى كه ستم كردهاند شفاعت مكن ، كه آنها غرق شدنى هستند . ( 37 )
او ، مشغول ساختن كشتى بود ، و هر زمان گروهى از اشراف قومش بر او ، مىگذشتند . وى را مسخره مىكردند ، نوح گفت : اگر ما را مسخره مىكنيد ، ما نيز شما را همين گونه مسخره خواهيم كرد . ( 38 )
پس به زودى خواهيد دانست كه بر چه كسى عذابى خوار كننده وارد ، و كيفرى جاودانه واقع خواهد شد . ( 39 )
تفسير :
خداوند سبحان در اين آيه حضرت نوح را از ايمان آوردن قومش در آينده نااميد ساخته و فرموده :
إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ
: مگر آنها كه تا كنون ايمان آورده و انتظار مىرفت