پوشيدند در پيشگاه خداوند به گريه و ناله پرداختند ، حق تعالى عذاب را از آنها برداشت و حال آن كه بر بالاى سر آنان فرود آمده بود .
فضيل بن عياض مىگويد : قوم حضرت يونس اين دعا را خواندند : الهمّ ان ذنوبنا قد عظمت و جلّت ، و انت اعظم منها و اجل ، افعل بنا ما انت اهله و لا تفعل بنا ما نحن اهله : خدايا گناهان ما بزرگ است امّا لطف تو بزرگتر از اينهاست ، نسبت به ما آن كن كه تو خود اهل آنى ، نه آنچه ما سزاوار آنيم .
وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ
؛ اگر خداوند اختيار را از مردم بگيرد و آنها را مجبور كند ، تمامى مردم روى زمين ايمان مىآورند . دليل بر اين كه « شاء » به معناى مشيّت و خواستن اجبارى است ، اين جمله است :
أَ فَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ
؛ تنها خدا مىتواند مردم را مجبور كند ، نه تو ، زيرا او قدرت دارد بر اين كه دربارهء آنها كارى انجام دهد كه ناچار شوند به او ايمان آورند ، امّا اين از توان بشر خارج است ، و اجبار هم از تقدير خداوند نيست .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 100 تا 103 ]
وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ يَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ ( 100 ) قُلِ انْظُرُوا ما ذا فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما تُغْنِي الْآياتُ وَ النُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ ( 101 ) فَهَلْ يَنْتَظِرُونَ إِلاَّ مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْ قُلْ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ ( 102 ) ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا كَذلِكَ حَقًّا عَلَيْنا نُنْجِ الْمُؤْمِنِينَ ( 103 )
ترجمه :
هيچ كس نمىتواند ايمان بياورد مگر به اذن خداوند ، و پليدى را قرار مىدهد بر آنان كه تعقّل نمىكنند . ( 100 )
بگو : نگاه كنيد