وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً
؛ يعنى هنگام نازل كردن قرآن بر تو ، بسيارى از آنان بر تداوم انكارشان و بر حسد و كفر نسبت به آيات الهى ، خواهند افزود .
وَ أَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ
؛ ما در ميان يهود و نصارى كينه و دشمنى افكنديم ، در نتيجه سخنانشان متفاوت و دلهايشان پراكنده است و هيچ توافقى ميان آنان صورت نمىگيرد .
كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ
؛ يعنى هر گاه تصميم داشتند با پيامبر ( ص ) بجنگند ، مغلوب شدند ، و هرگز پيروزى نصيب آنان نشد ، و در حالى كه در مملكت مجوس زندگى مىكردند ، اسلام به سراغشان آمد .
اين آيه بر صحّت نبوّت پيامبر اسلام ( ص ) دلالت دارد ، زيرا يهوديان كه نيرومندترين مردم حجاز بودند و در محكمترين قلعهها به سر مىبردند ، تا آنجا كه قريش از آنها كمك مىگرفتند و دو قبيلهء اوس و خزرج با پشتيبانى آنها تقويت مىشدند ، خوار و مقهور گشتند و پيامبر ( ص ) بنى قريظه را قتل عام و يهوديان خيبر و فدك را تار و مار و يهوديان بنى نضير را آواره ساخت و خداوند آنان را ريشهكن كرد ، به طورى كه امروزه يهود را در هر شهرى از خوارترين مردم مىيابى .
وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً
؛ يهوديان مردمى هستند كه از راه معصيت خداوند و مخالفت دستورات او و كوشش در راه محو و نابودى نام پيامبر ( ص ) از كتابهايشان ، در روى زمين فساد مىكنند .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 65 تا 66 ]
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتابِ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَكَفَّرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأَدْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ ( 65 ) وَ لَوْ أَنَّهُمْ أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ ساءَ ما يَعْمَلُونَ ( 66 )