تفسير :
« سحت » : هر چيزى است كه به دست آوردن آن حلال نيست . اين كلمه از سحت و در اصل به معناى استيصال است ، زيرا در مال حرام بركت نيست ، چنان كه خداوند فرموده :
« يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا »
« خداوند بركت ربا را از ميان مىبرد » ( بقره / 276 ) . اين كلمه به تثقيل ( به ضم سين و حاء ) و تخفيف ( به ضم سين و سكون حاء ) هر دو قرائت شده است .
و در حديث است كه : هر گوشتى كه از حرام برويد سزاوار آتش است .
فَإِنْ جاؤُكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ
؛ هر گاه اهل كتاب براى داورى نزد رسول خدا ( ص ) مىآمدند ، حضرت مخيّر بود كه حكم كند ميان آنان يا نكند ، و از روايات ما ظاهر مىشود كه اين تخيير در شريعت اسلام براى ائمّه نيز ثابت است .
وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَضُرُّوكَ شَيْئاً
؛ و اگر از حكم كردن ميان آنان خوددارى كنى آنها قادر نيستند به دين يا دنياى تو ضرر برسانند .
فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ
؛ يعنى اگر خواستى ميان آنان حكم كنى ، به عدالت [ و به قولى بر طبق قرآن و شريعت اسلام ] حكم كن چنان كه آن حضرت به سنگسار كردن زن و مرد يهودى حكم كرد .
وَ كَيْفَ يُحَكِّمُونَكَ
؛ براى به تعجّب واداشتن است از اين كه آنها كسى را به داورى ميان خود انتخاب مىكنند كه به او و كتابش ايمان ندارند با اين كه حكم پيامبر ( ص ) در كتاب خودشان ( تورات ) با صراحت بيان شده است .
ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ
؛ « ذلك » اشاره به حكم خداوند در تورات است يعنى پس از آن كه حكم خداوند در تورات بيان شده ، آن را رها مىكنند و برخى گفتهاند ؛ يعنى بعد از حكم قرار دادن تو از حكم تو بر طبق كتابشان روىگردان شده و بدان خشنود نيستند .
وَ ما أُولئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ
؛ آنها چنان كه ادّعا مىكنند به كتابشان ( تورات ) ايمان