ترجمه :
بر اشخاص ناتوان و بيمار و كسانى كه چيزى براى انفاق ندارند ، ايرادى نيست ، در صورتى كه براى خدا و رسولش خيرخواهى كنند ، و بر نيكوكاران راهى براى مؤاخذه نيست ، و خداوند بسيار آمرزنده و مهربان است . ( 91 )
و همچنين ايرادى نيست بر آنها كه وقتى نزد تو آمدند تا بر مركبى سوارشان كنى گفتى مركبى ندارم كه شما را بر آن ، سوار كنم ، بازگشتند در حالى كه چشمانشان اشكبار بود كه چيزى نداشتند تا در راه خدا انفاق كنند . ( 92 )
راه مواخذه بر كسانى باز است كه از تو اجازه مىخواهند در حالى كه تمكّن دارند ، آنها راضى شدند كه با معذورين از جنگ بمانند ، و خداوند بر دلهايشان مهر نهاده ، پس چيزى نمىدانند . ( 93 )
تفسير :
« الضُّعَفاءِ »
افرادى كه از بيمارى طولانى ، يا از پيرى ، ضعيف و ناتوانند .
الَّذِينَ لا يَجِدُونَ
؛ منظور فقيران و تنگدستاناند .
مراد از « نصح » براى خدا و رسولش ، ايمان و اطاعت ، در نهان و آشكار است .
ما عَلَى الْمُحْسِنِينَ
؛ آنها كه عذر موجّه دارند و خيرخواهاند .
مِنْ سَبِيلٍ
؛ راهى بر آنها نيست ، يعنى تقصيرى ندارند و كسى را حق عتاب بر آنها نيست .
قُلْتَ لا أَجِدُ
؛ جملهء حال است از « ك » در « أتوك » كه در اولش كلمهء « قد » در