تفسير :
« معذّرون » تقصيركنندگان : عذّر فى الامر ، در كار سستى كرد ، آن را جدّى نگرفت . حقيقتش اين است كه چنان وانمود كند كه در اين كار عذر موجّهى دارد ، و حال آن كه ندارد . مىتوان گفت اين كلمه در اصل « معتذرون » بوده « ت » در « ذ » ادغام شده ، و حركت آن به « عين » انتقال يافته ، علاوه بر قرائت مشهور ، دو وجه ديگر نيز بر طبق دستور زبان عرب ، جايز است : 1 - كسر عين ، به التقاء ساكنين : ( معذّرون ) . 2 - ضمّ آن ، به جهت تبعيت از « ميم » ( معذرون ) ؛ اما اين دو قرائت در اين آيه ثابت نشده است . وجه ديگرى كه خوانده شده « معذرون » بدون تشديد است . به معناى كسى كه در عذر و بهانهآوردن كوشش زياد و مبالغهء فراوان مىكند . وَ قَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ؛ آنهايى كه ادعا كردند ، به خدا و رسولش ايمان دارند اما در اين ادّعا دروغ گفتند از رفتن به جنگ خوددارى كردند و حتى براى عذر خواستن هم نيامدند . از ابو عمرو بن علاء روايت شده است : هر دو گروه خطاكار بودند : بعضى آمدند و براى نرفتن بهانهها آوردند ، و برخى ديگر خودسرانه در خانه نشستند و به جنگ نرفتند . سَيُصِيبُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ ؛ اين گروه از اعراب كه كافر شدهاند به زودى گرفتار عذاب دردناك ، به كشته شدن در دنيا و به حرارت آتش در آخرت گرفتار خواهند شد .