بودند دين خود قرار داده بودند . و اين ماههاى چهارگانه را محترم مىداشتند ، و جنگ در آن را حرام مىشمردند حتى اگر كسى در اين ماهها بر قاتل پدرش دست مىيافت به او كارى نداشت .
ماه رجب را « اصمّ » گفتهاند ( زيرا در اين ماه سر و صدا ، جنگ و فرياد ستم كشيدهاى شنيده نمىشد ) اين ماه را « منصل الاسنّة » نيز مىگفتند ، يعنى كنار گذاشتن نيزه ( از اين رو در اين ماه ، تيرى به سوى دشمن پرتاب نمىشد ) اين وضع در جاهليت ادامه داشت تا اين كه منجر به « نسىء » شد و اين قانون الهى را تغيير دادند .
بعضى گفتهاند معناى آيه اين است : اين كه ما بيان كرديم حسابى درست و محكم است ، نه حكم نسىء كه اهل جاهليت آن را اختراع كرده بودند .
فَلا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ
؛ ظلم به نفس ، اين است كه آنچه در اين ماهها حرام شده حلال بدانند .
كَافَّةً
؛ حال است از فاعل يا از مفعول .
مَعَ الْمُتَّقِينَ
؛ خدا ، ياور پرهيزكاران است : در اين جمله خداوند به اهل تقوا وعدهء نصرت داده و به اين طريق آنها را به اين صفت تشويق فرموده است .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 37 ]
إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عاماً وَ يُحَرِّمُونَهُ عاماً لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللَّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ ( 37 )
ترجمه :
تغيير دادن ماههاى حرام و تأخير حكم آن ، افزايشى در كفر است كه به سبب آن ، كافران گمراه مىشوند : يك سال آن را حلال و سال ديگر آن را حرام مىدانند ، تا مطابق تعداد ماههايى شود كه