فيها و ممكن است كه مضاف محذوف باشد يعنى : بعد اصلاح اهلها بوده است .
ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ
؛ « ذلكم » اشاره به امورى است كه از آن ياد شد ، يعنى اداى حق پيمانه و وزن و ترك كمفروشى و فساد در زمين : اين امور از جهت انسانيت و حسن كلام و سودى كه در پى آن هستيد ، براى شما بهتر است ؛ زيرا مردم ، آن گاه كه شما را با انصاف و امين بشناسند ، در تجارت و معامله با شما رغبت خواهند كرد .
إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
؛ اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد و سخن مرا تصديق مىكنيد كه با پيروى از شيطان كه گفت :
لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَكَ الْمُسْتَقِيمَ
، بر سر هر راه - يعنى راههاى دين - ننشينيد تا مؤمنان را تهديد كنيد و مانع راه خدا شويد .
قوم شعيب ، بر سر راهها مىنشستند و به هر كس كه از آن راه مىگذشت مىگفتند : شعيب بسيار دروغگوست ، شما را از دينتان بازندارد و منحرف نكند .
همانگونه كه قريش اين كار را در مكه انجام مىدادند .
وَ تَبْغُونَها عِوَجاً
؛ براى راه خدا كجى و انحراف مىخواهيد . و معناى آيه اين است كه : راه خدا را براى مردم ، راه كج و منحرف توصيف مىكنيد تا آنها را از رفتن و داخل شدن در آن راه بازداريد .
وَ اذْكُرُوا إِذْ كُنْتُمْ قَلِيلًا
؛ « اذ » مفعول به است نه ظرف ، يعنى به عنوان شكرگزارى ، زمانى را كه تعداد شما كم بود به ياد آوريد . مفسران مىگويند : مدين بن ابراهيم خليل با دختر لوط ازدواج كرد و برايش فرزندى به دنيا آورد و خداوند با بركت و رشد و نمو ، بر نسل او بيفزود و در نتيجه تعدادشان زياد شد . جايز است كه آيهء مورد بحث را چنين تفسير كنيم : به ياد آوريد زمانى را كه شما فقيرانى كم مال بوديد و خداوند شما را ثروتمندانى صاحب مال گردانيد .
وَ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ
؛ بنگريد كه چگونه بود سرانجام كسانى كه قبل از شما در زمين فساد كردند همانند قوم نوح و هود و صالح و لوط در حالى كه از نظر عصر و زمان به هم نزديك بودند .