خواهيد شد . ( 19 )
سپس شيطان آنها را وسوسه كرد ، تا آنچه را از اندامشان پنهان بود آشكار سازد . و گفت پروردگارتان شما را از اين درخت نهى نكرده ، مگر به سبب اين كه ( اگر از آن بخوريد ) فرشته خواهيد شد ، يا جاودانه ( در بهشت ) خواهيد ماند . ( 20 )
و براى آنها سوگند ياد كرد كه من خيرخواه شما هستم . ( 21 )
و به اين ترتيب آنها را با فريب دادن ( از مقامشان ) فرود آورد . و هنگامى كه از آن درخت چشيدند ، اندامشان ( عورتشان ) براى آنها آشكار شد و شروع كردند به قرار دادن برگهاى درختان بهشتى بر عورتشان . و پروردگارشان آنها را ندا داد كه آيا شما را از آن درخت نهى نكردم و نگفتم شيطان براى شما دشمن آشكارى است ؟ ( 22 )
تفسير :
وَ يا آدَمُ
؛ و گفتيم اى آدم :
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ
؛ شيطان سخن آهستهاى را ، در حالى كه تكرار مىكرد بر زبان راند . وسوس الحلى : زيور آهسته صدا داد . « وسوس » فعلى است لازم و به همين سبب « رجل موسوس » به كسر واو دوم صحيح است نه « موسوس » به فتح واو ، ولى موسوس له يا موسوس اليه گفته مىشود [ چون با حرف جر « ل » و « الى » متعدى شده است ] . وسوس له ، يعنى ؛ به خاطر او وسوسه كرد و وسوس إليه ، يعنى ، وسوسه را به او القا كرد .
لِيُبْدِيَ لَهُما
؛ خداوند آشكار شدن عورت آدم و حوّا را ، مقصود شيطان قرار داد ، تا آنها را ، هنگامى كه عورت خود را مكشوف ببينند ، بد حال كند . اين مطلب دليل بر اين است كه كشف عورت هميشه از نظر عقل زشت بوده است .
ما وُورِيَ عَنْهُما
؛ موارات : قرار دادن چيزى است در پشت آنچه آن را مىپوشاند .
واو مضموم در « وورى » قلب به همزه نشده است ، همان گونه كه واو در « أويصل » قلب به همزه شده است ؛ زيرا واو دوم در « وورى » واو مدّ است . ( الف باب مفاعله