كرد و به دنبال آن ، فرمود :
نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ
؛ مرا به امرى معلوم از طرف خدا آگاه كنيد كه بر حرام بودن آنچه شما حرام مىدانيد دلالت كند .
إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
؛ اگر شما راست مىگوييد كه خداوند آن را حرام كرده است .
أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ
؛ يا اين كه شما شاهد بودهايد زمانى را كه پروردگارتان شما را به اين حرام ساختن دستور داده بود ! مراد اين است كه آيا از راه ديدن با چشمهايتان ، علم داريد كه چنين سفارشى به حرمت اين چيزها كرده است ! ؟ چون شما ايمان به پيامبر نداريد ، و در عين حال مىگوييد : خدا اينها را حرام كرده است ، پس راهى جز مشاهدهء اين امر نيست .
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً
؛ پس چه كسى ستمكارتر است از كسى كه بر خدا افترا مىزند و از راه دروغ حرام بودن چيزى را كه خدا حرام نكرده به او نسبت مىدهد تا مردم را گمراه كند .
اين شخص عمرو بن لحىّ بن قمعه بود كه گوش بحيره يعنى شترى را كه پنج بار زاييده و پنجمىاش نر بود ، شكافت و آن را آزاد كرد . تفسير نمونه 5 / 103 آيهء 103 سورهء مائده .
و سائبه يعنى شتر نذرى يا آن را كه ( پنج بار زاييده ) ، آزاد كرد . ترجمهء منجد الطلّاب .
بنا بر اين ، متمّم جملهء :
وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَ جَنَّاتٍ
« 1 »
مَعْرُوشاتٍ
( تا آخر ) . جملهء :
وَصَّاكُمُ اللَّهُ بِهذا ،
« 2 » است و جملهء
كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ
تا
« الْمُسْرِفِينَ »
« 3 » و نيز
« كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ »
« 4 »
هامش
( 1 ) - انعام / 141 .
( 2 ) - انعام / 144 .
( 3 ) - انعام / 141 .
( 4 ) - انعام / 142 .