خوردن آن گناه است و شيطانها به دوستان خود القاء مىكنند ، تا با شما به جدال برخيزند ، و اگر از آنها اطاعت كنيد ، شما هم مشرك خواهيد بود . ( 121 )
آيا كسى كه مرده بود ، سپس ما ، او را زنده كرده ، و برايش نورى قرار دادهايم كه در ميان مردم با آن راه مىرود ، همانند كسى است كه مثل او ، در ظلمتها بوده و از آن ، خارج نيست ، اين چنين ، كردار كافران برايشان زينت داده شده است . ( 122 )
تفسير :
وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ
؛ در مرجع ضمير « انّه » دو وجه ذكر شده است :
الف : به مصدر فعل : « اكل » برمىگردد يعنى خوردن از چيزى كه نام خدا بر آن ، برده نشده است ، فسق است .
ب : به جملهء :
مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ
، برمىگردد يعنى خوردن از آنچه ذكر خدا بر آن نشده گناه است .
از اين جمله استفاده مىشود كه علاوه بر ساير كفّار ذبيحهء اهل كتاب را نيز نمىشود خورد ، زيرا قصد ذكر خدا از آنها تحقّق نمىيابد ، چون خدا را نمىشناسند .
امّا مسلمان ؛ اگر عمدا اسم خدا را نبرد ذبيحهء او نيز حرام است ، ولى اگر از روى فراموشى باشد ، خوردنش حلال است .
وَ إِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ
؛ شياطين دوستان مشرك خود را ، وسوسه مىكنند كه با شما مجادله كنند ، و مىگويند : از آنچه كه خدا آن را كشته است ، نخوريد .
وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ
؛ اگر از آنها اطاعت كنيد شما نيز مشرك خواهيد بود ، زيرا هر كس در امر دينش ، غير خدا را اطاعت كند ، شرك به خدا آورده است .
در جملهء بعد خداوند سبحان كسى را كه گمراه بوده و او را هدايت كرده به كسى تشبيه كرده است كه مرده بوده ، و او را زنده كرده و برايش نورى قرار داده است كه به