وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
؛ از مشركان مباش . و مىتوان گفت مراد خود پيامبر است و معناى آيه اين است : هيچ شكى در اين نداشته باش كه اهل كتاب مىدانند كه قرآن به حق نازل شده است ، اگر چه اغلب آنها آن را انكار مىكنند .
وجه ديگر ، آن است كه جمله : « فلا تكوننّ » خطاب به هر كسى باشد به اين معنا كه وقتى دلايلى بر درستى قرآن اقامه شد ، پس سزاوار نيست كه كسى در آن ، شك داشته باشد .
وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ
؛ حجّت پروردگارت ، و امر و نهى ، و وعد و وعيد او ، به راستى و عدالت بر همه تمام است .
بعضى گفتهاند : مراد از كلمه ، قرآن است .
لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ
؛ هيچ كس پيدا نمىشود كه بتواند از اين كلمات و حقايق صادقتر و متناسبتر بياورد .
كلمت ربك ، كلمات نيز خوانده شده است ، صدقا و عدلا ، منصوب است ، بنا بر حاليّت ( به تقدير صادقة و عادلة ) .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 116 تا 117 ]
وَ إِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ ( 116 ) إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ مَنْ يَضِلُّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( 117 )
ترجمه :
اگر از بيشتر كسانى كه در روى زمين هستند پيروى كنى ، تو را از راه حق منحرف مىكنند ، و آنها جز از گمان و وهم پيروى نمىكنند ، و جز دروغ نمىگويند . ( 116 )
پروردگار تو ، نسبت به حال كسانى كه از راه او منحرف مىشوند و آنها كه هدايت يافتهاند ، داناتر است . ( 117 )