[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 111 تا 113 ]
وَ لَوْ أَنَّنا نَزَّلْنا إِلَيْهِمُ الْمَلائِكَةَ وَ كَلَّمَهُمُ الْمَوْتى وَ حَشَرْنا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلاً ما كانُوا لِيُؤْمِنُوا إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللَّهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ ( 111 ) وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَياطِينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ ( 112 ) وَ لِتَصْغى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ لِيَرْضَوْهُ وَ لِيَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ ( 113 )
ترجمه :
اگر ما ، فرشتگان را به سوى آنها فرستيم و مردگان با آنان سخن گويند ، و همه چيز را در برابر آنها گرد آوريم ، باز هم ايمان نخواهند آورد مگر به خواست خدا ، امّا بيشتر آنها نمىدانند . ( 111 )
همچنين ، ما براى هر پيامبرى ، دشمنى از شياطين انس و جنّ قرار داديم كه به يكديگر سخنان آراسته و فريبنده القا مىكنند تا مردم را فريب دهند ، و اگر پروردگارت مىخواست آنها چنين كارى نمىكردند ، پس آنان را با نسبتهاى ناروايى كه مىدهند ، واگذار . ( 112 )
و تا اين كه دلهاى مردمى كه به سراى ديگر ايمان نمىآورند ، به آنها ، گوش دهند و آن را بپسندند و گناهانى كه مىكنند بكنند . ( 113 )