تفسير :
قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ
؛ در به پاداشتن عدالت بكوشيد تا ستمكار نباشيد
شُهَداءَ لِلَّهِ
؛ براى رضاى خدا گواهى دهيد همانطور كه شما را به ارائه دادن آن امر كرده است .
وَ لَوْ عَلى أَنْفُسِكُمْ
؛ اگر چه شهادت شما به ضرر خودتان باشد و منظور از شهادت بر ضد خود ، اقرار كردن است .
أَوِ الْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ
؛ يا شهادت شما به ضرر پدران و اجداد و خويشاوندان نزديكتان باشد [ با اين حال ] ،
إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا
؛ اگر شخصى كه به زيان او شهادت داده مىشود ، ثروتمند باشد ، به خاطر ثروتش از گواهى دادن به ضرر او خوددارى نكنيد ،
أَوْ فَقِيراً
؛ و يا اگر تهيدست و بينواست به خاطر ترحّم به او از شهادت بر ضد او امتناع نورزيد .
فَاللَّهُ أَوْلى بِهِما
؛ و خداوند به حال غنى و فقير سزاوارتر است كه به آنها نظر كند و مصلحتشان را بخواهد . و اگر شهادت دادن عليه فقير و غنى به مصلحت آنان نبود ، خدا آن را مقرّر نمىكرد .
فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى
؛ به خاطر اين كه نمىخواهيد در ميان مردم به عدالت رفتار كنيد و يا به قصد اين كه از حق منحرف شويد ، در اداى شهادت از هواى نفس پيروى نكنيد .
وَ إِنْ تَلْوُوا
؛ و اگر زبان خود را از اداى شهادت بر حق و يا قضاوت عادلانه گردانديد
أَوْ تُعْرِضُوا
؛ يا از شهادت به آنچه مىدانيد خوددارى كرديد . و إن تلوا نيز قرائت شده است به اين معنا كه اگر اداى شهادت را به عهده گرفتيد يا از اقامه آن روگردان شديد ،
فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً
؛ خداوند به اعمال شما و مجازاتتان بر آنها آگاه است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 136 تا 139 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ الْكِتابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلى رَسُولِهِ وَ الْكِتابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً بَعِيداً ( 136 ) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلاً ( 137 ) بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً ( 138 ) الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً ( 139 )