صالح انجام دهد خواه مرد باشد يا زن ، اما ايمان داشته باشد ، چنان كسانى داخل در بهشت مىشوند و كمترين ستمى به آنها نخواهد شد ( 124 )
و دين و آيين چه كسى بهتر است از آن كسى كه خود را تسليم خدا كند ، و نيكوكار باشد و پيرو آيين خالص و پاك ابراهيم گردد و خدا ابراهيم را به دوستى خود انتخاب كرد ( 125 )
و آنچه در آسمانها و زمين است از آن خداست و خداوند به هر چيزى احاطه دارد . ( 126 )
تفسير :
« وعد » و « حقا » هر دو مفعول مطلق تأكيدى هستند اولى تأكيد كنندهء خود و تقديرش وعد اللَّه ذلك وعدا مىباشد و دوّمى تأكيد كنندهء اوّلى است و تقدير آن :
أحقه حقا است .
وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا
؛ اين جمله تأكيد بليغ ديگرى است و گفتهاند نصب قيلا بنا بر تميز بودن است .
لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ
؛ ضمير در « ليس » به وعده اللَّه برمىگردد و آيه خطاب به مسلمانان است ؛ يعنى اى مسلمانان شما و اهل كتاب با آرزوهايتان به وعدهء پاداش خداوند نايل نمىشويد . حسن بصرى گويد : ايمان به صرف آرزو محقّق نمىشود بلكه بايد در قلب جا بگيرد و رفتار شخص مؤيّد آن باشد .
گفتهاند : آيه خطاب به مشركان قريش است كه مىگفتند : اگر مرگ و قيامت چنان باشد كه مسلمانان مىپندارند ، [ عاقبت و ] حال ما بهتر از آنان خواهد بود ، [ مانند سخن عاص بن وائل كافر كه از روى استهزا به خبّاب بن أرت مؤمن گفت و در جاى ديگرى از قرآن است : ] من البته مال و فرزند ( بسيار در بهشت هم ) خواهم داشت «
وَ قالَ لَأُوتَيَنَّ مالًا وَ وَلَداً
» ( مريم / 77 ) و در آيهء ديگرى خداوند سخن كافران را بازگو كرده و مىفرمايد :
إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنى
« به فرض اين كه به سوى خدا بازگردم باز هم براى من نزد خدا بهترين نعمت است » ( فصّلت / 50 ) و اهل