يعنى با زبانشان حق را به سوى باطل مىگردانند . تا آنجا كه « راعنا » را به جاى « أنظرنا » و غير مسمع را به جاى لا أسمعت مكروها مىگذارند . و يا معنايش اين است كه به زبانهايشان بد زبانى و گستاخى باطنى خود را مىپوشانند و از روى نفاق اظهار مىكنند كه به پيامبر احترام مىگذارند .
وَ لَوْ أَنَّهُمْ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ اسْمَعْ وَ انْظُرْنا لَكانَ خَيْراً لَهُمْ
؛ و اگر مىگفتند ما سخن تو را شنيديم و امر تو را اطاعت كرديم و از ما بشنو و ما را مهلت بده تا سخن تو را بفهميم ، براى ايشان بهتر بود .
ضمير در « لكان » بر مىگردد به « إنهم قالوا » زيرا آيه معنايش اين است كه اگر سخن آنان كه گفتند : سمعنا و أطعنا ثابت مىشد ، اين سخن بر ايشان بهتر و أقوم » يعنى عادلانهتر و محكمتر بود .
وَ لكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ
؛ ولى خداوند ايشان را به واسطهء كفرشان از رحمت خود دور ساخته است .
فَلا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا
؛ و ايمان نمىآورند مگر ايمانى ضعيف و بدون اخلاص يا منظور اين است كه تنها كمى از آنان ايمان آوردهاند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 47 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ آمِنُوا بِما نَزَّلْنا مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّها عَلى أَدْبارِها أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولاً ( 47 )
ترجمه
اى كسانى كه كتاب ( خدا ) به شما داده شده به آنچه ( بر پيامبر خود ) نازل كرديم و هماهنگ با نشانههايى است كه با شماست ايمان بياوريد ، پيش از آن كه صورتهايى را محو كنيم و سپس به پشت سر بازگردانيم ، يا آنها را از رحمت خود دور سازيم همانطور كه اصحاب « سبت » را از رحمت خود دور ساختيم و فرمان خدا در هر حال انجام شدنى است . ( 47 )