مصدريه است . قرائت « بما حفظ اللَّه » به نصب بنا بر اين است كه « ما » موصوله باشد ، يعنى بالأمر الذي يحفظ حق اللَّه و أمانة اللَّه ( به سبب امرى كه حق خدا و امانت او را با آن حفظ مىكند ) . و آن امر رأفت و عطوفت نسبت به مردان و حفظ عفّت و پاكدامنى خويش است .
در حديث است كه بهترين زنان زنى است كه وقتى به او نگاه كنى تو را شادمان كند ، و چون به او امر كردى از تو اطاعت كند و هر گاه از نزد او غايب شدى در مال و جان خود حرمت تو را حفظ كند . آن گاه امام ( ع ) آيهء فوق را تلاوت كرد .
وَ اللَّاتِي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ
؛ و زنانى كه از عصيان آنها مىترسيد « نشوز » در اصل به معناى برآشفتن و مسلّط شدن بر همسر است . [ در اين جا منظور سرپيچى از اطاعت اوست ] .
فَعِظُوهُنَّ وَ اهْجُرُوهُنَّ
: نخست آنها را با گفتار خود نصيحت كنيد ، و در مرحلهء دوّم [ اگر نصيحت مؤثّر واقع نشد ] آنها را در بستر تنها بگذاريد . كنايه از اين كه با آنها آميزش نكنيد ، برخى گفتهاند منظور از « و هجروهن » اين است كه در موقع خواب به آنها پشت كنيد .
وَ اضْرِبُوهُنَّ
؛ و اگر موعظه و نصيحت و همخوابى نكردن با آنها مؤثّر واقع نشد ، آنها را بزنيد به گونهاى كه بدنشان زخم نشود و استخوانشان نشكند . از امام باقر ( ع ) نقل شده كه منظور زدن با ( چوب ) مسواك است .
فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا
؛ اگر از نافرمانى شما دست كشيدند ، متعرّض آنان نشويد و از آزارشان و دورى جستن از آنان خوددارى كنيد و پس از ترك سرپيچى و اطاعت كردن از شما ، توبهء آنان را بپذيريد .
إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيًّا كَبِيراً
؛ خداوند بلند مرتبه و بزرگ است ، پس از [ انتقام ] او بر حذر باشيد و زنان را بيش از اندازهء توانشان تكليف نكنيد .